ประตูห้องคอนโดเปิดออกช้า ๆ
มีอาร์เดินเข้ามาด้วยใจที่ห่อเหี่ยว มือเรียววางกระเป๋าไว้ข้างประตู ก่อนที่ร่างทั้งร่างจะทรุดลงนั่งกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง
...ที่นี่
ทุกมุมของห้องแห่งนี้ เคยเต็มไปด้วยความรักของเขา
ภาพความทรงจำผุดขึ้นในหัวราวกับหนังม้วนเก่า
เสียงหัวเราะของเขา เสียงที่เขาเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงออดอ้อน
ไออุ่นจากอ้อมกอดที่เคยโอบไว้แน่นจนเธอแทบหายใจไม่ออก
นิสัยขี้หึงของเขา ที่เคยทำให้เธอทั้งประทับใจจนหัวใจเต้นแรง
เขาเคยรักเธอ...
ใช่ เขาเคยรักเธอมาก
จนเธอเคยเชื่อว่าเธอจะไม่มีวันเสียเขาไป
แต่วันนี้...
เขากลายเป็นคนแปลกหน้า คนที่มองเธอด้วยสายตาว่างเปล่า
มีอาร์ทรุดตัวนั่งพิงประตู น้ำตาไหลลงมาเงียบ ๆ
เธอมองไปยังโซฟาตัวเดิม ที่เขาเคยนั่งกอดเธอแน่น
มองไปยังครัว ที่เขาเคยทำอาหารเช้าให้
มองไปยังเตียง ที่เขาเคยกระซิบข้างหูว่า "รักที่สุดในโลก"
ทุกอย่างในห้องยังอยู่เหมือนเดิม โซ
