เสียงสะอื้นปะปนกับลมหายใจหอบถี่ มีอาร์ส่ายหน้าเบา ๆ น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้มโดยที่เธอไม่อาจควบคุมมันได้อีกต่อไป
คิมหันต์ยังคงยืนนิ่ง ดวงตาแดงก่ำ แต่เสียงเขาเย็นชา ราวกับเหล็กแหลมที่จงใจกรีดลงกลางใจของเธอ
“ดี...ไม่พูดใช่ไหม?”
เขากระซิบช้า ๆ แต่น้ำเสียงกดดันราวกับจะบดขยี้เธอทั้งเป็น
“งั้นผมจะแจ้งความ...ข้อหาขโมยข้อมูล ผมมีหลักฐานครบทุกอย่าง คลิปจากกล้องวงจรปิด ข้อมูลที่ถูกดึงไป ดูสิว่าคนอย่างคุณจะรับมันไหวไหม”
มีอาร์เงยหน้าขึ้น น้ำตาหยดแวววับเต็มขอบตา สายตาของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวดปนละอายใจ
“ไง...จะยอมพูด หรือจะเข้าคุก ผมให้เธอเลือก”
เธอสั่นสะอื้น พยายามกลั้นเสียงร้องไห้ แต่ยิ่งเงียบก็ยิ่งเจ็บ
เขาเองก็มองเธอด้วยแววตาที่สั่นคลอน ราวกับยิ่งเห็นเธอเจ็บ เขาก็เจ็บไม่แพ้กัน
เธอกลั้นใจ พูดออกมาทั้งน้ำตา
“...ฉันทำแบบนี้เพราะฉันไม่มีทางเลือก...”
เสียงเธอเบาแผ่วจนแทบฟังไม่ได้
“พ่อฉัน...ติดหน
