อัลทูร่า แกรนด์ คอนโด
ภายในห้องพักเงียบสงบของ แสงเช้าเล็ดลอดผ่านผ้าม่านบาง ๆ แต่กลับไม่อาจกลบความเจ็บปวดในใจได้
แพรว วางถาดอาหารเช้าไว้บนโต๊ะข้างเตียง ก่อนจะเดินเข้าไปนั่งข้างเพื่อนสาวที่ยังคงนอนกอดผ้าห่มแน่น
“มีอาร์ ตื่นแล้วเหรอ?”
เสียงของแพรวอ่อนโยน นุ่มนวล และเต็มไปด้วยความห่วงใย
หญิงสาวพยักหน้าเบา ๆ
“ตื่นแล้วแค่…ไม่อยากลุกเฉย ๆ”
มีอาร์ตอบเสียงเบา ดวงตาบวมฉ่ำจากการร้องไห้มาทั้งคืน
“แพรวทำข้าวต้มมาให้ มีอาร์ทานหน่อยนะ เสร็จแล้วเดี๋ยวไปทำแผลที่โรงพยาบาล”
“ไม่ต้องหรอก… แผลแค่นี้ เดี๋ยวก็หาย”
เธอฝืนยิ้ม แต่ดวงตายังคงแดงก่ำจากการร้องไห้
“ไม่ได้หรอก ถ้าทิ้งไว้แบบนี้จะติดเชื้อไม่หายเอานะเอานะ”
มีอาร์นิ่ง ก่อนพยักหน้าในที่สุด “ก็ได้…”
แพรวนั่งเงียบไปชั่วครู่ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงเจ็บปวดแทน
“พี่คิม…ที่เคยรักมีอาร์นักหนา แพรวไม่คิดเลยว่าเขาจะทำกับมีอาร์แบบนั้น”
แพรวเอ่ยขึ้น เมื่อมองเ
