“ฮัลโหล... แม่คะ”
เสียงของมีอาร์พยายามกลั้นความเหนื่อยล้าไว้ เธอยืนพิงกำแพง
“มีอาร์... หนูเป็นยังไงบ้างลูก? แม่ไม่ได้เจอหนูเลยช่วงนี้”
“งานยุ่งมากเลยค่ะแม่... เสียงเธอแผ่วลงนิดหนึ่ง แล้วหนูก็หางานพิเศษทำด้วย ค่ะ”
แม่เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนถามต่อด้วยน้ำเสียงร้อนรน
“งานพิเศษที่ไหนลูก?”
“หนูจะไปสมัครงานที่โรงแรมแถวห้างค่ะ แล้วก็...มีผับใกล้มหาลัยที่เขารับเด็กเสิร์ฟอยู่”
ประโยคหลัง เธอพูดเร็ว ราวกับอยากรีบผ่านให้จบ
“ผับเหรอ!?”
แม่พูดเสียงสูงทันที
“งานโรงแรมแม่ยังพอรับได้ แต่ที่ผับ...มันอันตรายเกินไป หนูรู้ไหมนั่นโลกกลางคืน!”
“แม่ค่ะ หนูเลือกที่ปลอดภัย มี รปภ. มีเจ้าหน้าที่ดูแลอยู่ตลอด...หนูจะไม่ทำอะไรเสี่ยงเด็ดขาดค่ะ
“แต่แม่ก็อดห่วงไม่ได้อยู่ดี…”
น้ำเสียงอิงอรเริ่มสั่น ราวกับพยายามซ่อนความกลัวในใจ
มีอาร์ถอนหายใจเบา ๆ พยายามเบนประเด็น
“แม่เหนื่อยไหมช่วงนี้ ทำขนมกับปุณณ์ทุกวันเลย?”
