โรงพยาบาล เวลา11.30 น.
ลิลินถือกล่องอาหารที่ตั้งใจทำเอง เดินเข้าสู่โถงโรงพยาบาลด้วยความคุ้นเคย
นี่เป็นกิจวัตรของเธอ ทุกวันจะต้องแวะเอาอาหารมาให้หมอภัทร ถึงแม้เขามักจะบอกว่าไม่ต้องลำบาก แต่เธอก็ยังดึงดันทำเหมือนเดิม
แต่วันนี้ บรรยากาศกลับไม่เหมือนทุกครั้ง
ทันทีที่เดินผ่านโซนพักพยาบาล ลิลินได้ยินเสียงพูดคุยเจือหัวเราะของกลุ่มพยาบาลหญิง 3-4 คน
แม้เธอจะไม่ได้ตั้งใจฟัง แต่ชื่อ “หมอภัทร” ที่เล็ดลอดมาทำให้เธอชะงัก
“คุณหมอฝนที่ย้ายมาจากต่างจังหวัดน่ะ สวยมากเลยนะ เหมาะกับหมอภัทรสุด ๆ”
“ใช่ ๆ ฉันเห็นเวลาหมอฝนพูดกับหมอภัทรนะ ชอบหัวเราะ ทำตาหวานใส่ตลอดหมอภัทรตลอดเลย แสดงออกว่าชอบหมอภัทรชัดมาก”
“เออจริง ฉันดูแล้วเขินแทนเลยอะ ฉันก็เชียร์คู่นี้แหละ ดูน่ารักเข้ากันดี”
“เห็นหมอภัทรก็ไม่มีแฟนไม่ใช่เหรอ ถ้าทั้งคู่โสดก็ ไม่นานน่าจะมีข่าวดีแน่ ๆ”
“ไม่น่าจะมีนะเพราะไม่เคยเห็นแฟนเขาสักที”
อีกเสียงหนึ่
