ภายในรถยนต์หรู กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ลอยคลุ้งผสานกับเสียงเพลงแจ๊สเบาๆ ที่คลออยู่เบื้องหลัง
ไทม์เหยียบคันเร่งอย่างนุ่มนวล สายตาเขาไม่ได้จ้องถนนตลอดเวลา แต่แอบชำเลืองมองหญิงสาวข้างกายเป็นระยะ
“แพรว...”
เขาเอ่ยชื่อเธอเบาๆ ในขณะที่รถเคลื่อนตัวอย่างนุ่มนวล
“ไปดูหนังบ่อยไหมตอนอยู่กับแฟนเก่า”
แพรวชะงักเล็กน้อย เธอหันมามองเขาอย่างครุ่นคิด แวว
“ไม่เคยไปเลยค่ะ เราคบกันไม่นาน”
แพรวยิ้มสบตากับเขาแล้วพูดต่อ
“แล้วพี่ละค่ะพาสาวๆ ไปดูหนังบ่อยแค่ไหน?”
เธอถามเสียงเรียบ แต่ในแววตามีทั้งแซวและความระแวงซ่อนอยู่
ไทม์ยิ้มเจ้าเล่ห์ แต่ไม่แฝงความเจ้าชู้
“พี่ไม่มีสาวหรอก มีแค่คนคุย แต่ไม่เคยไปดูหนังสักที...เลิกคุยไปก่อน” เขาหัวเราะกลั้วเสียง
แพรวชะงักไปนิด ก่อนเอ่ยถามเสียงเบา
“งั้นแพรวก็คือ...คนคุยคนแรกที่พี่พาไปดูหนังใช่ไหมคะ”
คำว่าคนคุยที่หลุดออกมาทำเอาหัวใจเธอเจ็บแปลบ ราวกับถูกตอกย้ำว่ายังไม่ได้เป็น “คน
