ห้องพักไทม์ & แพรว – คืนเดียวกัน
เสียงคลื่นจากทะเลด้านนอกยังคงซัดสม่ำเสมอ ขณะที่ภายในห้องกลับร้อนรุ่มยิ่งกว่าไฟซ่อนในทราย
“อืมส์... พี่ไทม์ อย่าค่ะ...”
เสียงครางในลำคอของแพรวเต็มไปด้วยความลังเล ริมฝีปากถูกประกบแน่นจากไทม์ที่จูบอย่างดูดดื่มไม่ปล่อยให้เธอได้เอ่ยคำปฏิเสธให้ชัดเจน
“แพรว...”
เสียงเขาต่ำและแนบชิดข้างใบหู
“เราเป็นแฟนกัน พี่รักแพรว... พี่พร้อมรับผิดชอบทุกอย่าง เชื่อใจพี่นะครับ”
เธอเบือนหน้าหนีเล็กน้อย ลมหายใจยังหอบจากแรงจูบก่อนหน้า
“พี่ไทม์... แพรวว่ามันเร็วไป เราเพิ่งจะคบกันไม่นานเองนะคะ”
“ความรักไม่มีคำว่าเร็วหรือช้าเกินไปหรอกครับ แค่ใจเราอยู่ด้วยกันแล้วรู้สึกสบายใจก็เพียงพอแล้ว”
เขากระซิบ ริมฝีปากไล้จากแก้มลงไปถึงซอกคอ
“แต่ว่าแพรว....”
“พี่รักแพรวจริง ๆ จากหัวใจเลย”
มือของไทม์เลื่อนขึ้นมากอบกุมใบหน้าเธออย่างอ่อนโยน ก่อนจะโน้มตัวลงประกบจูบอีกครั้ง คราวนี้จูบลึก ซึมซ
