เสียงไซเรนดังลั่นไปทั่วโรงพยาบาล...
เลือดของมีอาร์อาบเต็มร่าง เธอหมดสติอยู่ในอ้อมแขนของเขา ขณะรถวิ่งฝ่าความมืดออกจากจุดเกิดเหตุ
เขาเรียกชื่อเธอให้มีสติตลอดเวลา
“มีอาร์… อย่าเป็นอะไรนะ… ต้องกลับมาอยู่กับพี่ เข้าใจไหม…”
คิมหันต์พูดเบา ๆ ราวกับกระซิบให้เธอที่นอนอยู่ในอ้อมแขนของเขารับรู้
…
รถจอดเทียบหน้าห้องฉุกเฉิน หมอและพยาบาลกรูเข้ามาพามีอาร์ไปห้องผ่าตัดทันที
คิมหันต์ทิ้งตัวลงนั่ง มือสั่น กุมขมับ ดวงตาแดงก่ำ
“อย่าเป็นอะไรเลย… ขอแค่เธอปลอดภัย…อยากได้อะไร อยากทำอะไรกับพี่ พี่ยอมหมดเลยมีอาร์”
เวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง เลขาก้องติดต่อเพื่อนของมีอารันที ไม่นานนักแพรวก็ถึงโรงพยาบาล
“พี่คิม! มีอาร์เป็นไงบ้างคะ?”
เสียงแพรวดังขึ้นพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง
“ยังไม่รู้เลย…”
เขาตอบเสียงแหบพร่า
“ยังอยู่ในห้องผ่าตัด...”
ไม่นาน ไทม์ก็มาถึง เขาวิ่งเข้ามาดูเพื่อนตัวเองเต็มไปด้วยค
