หลังมื้อเช้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มและคำปลอบใจ มีอาร์ขับรถออกจากบ้านหลังนั้นทันที
เธอบอกกับทุกคนว่าจะไปหาแม่... แต่จุดหมายแรกของเธอคือ คาเฟ่ประจำที่แพรวเพื่อนสนิทนั่งรออยู่
ในหัวของเธอเต็มไปด้วยคำถามและความรู้สึกที่สับสน
ทำไมถึงเหนื่อยขนาดนี้... ทำไมความรักของเธอกลายเป็นสิ่งที่เขาจำไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว
เธอเพียงแค่อยากได้พื้นที่ปลอดภัย อยากคุยกับใครสักคนที่เข้าใจเธอ
แต่เมื่อผลักประตูเข้ามาในร้าน กลับพบว่า...
เขาอยู่ที่นี่
คิมหันต์นั่งอยู่กับไทม์ และแพรว ไม่มีใครเอ่ยปากบอกเธอมาก่อน
เขาออกมาเจอเพื่อน...โดยไม่แม้แต่จะชวนเธอสักคำเดียว
ความรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าฉาดใหญ่กลางอากาศ
มีอาร์ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบเอ่ยอย่างร้อนรน
“มีอาร์ไม่ได้ตามพี่คิมมานะคะ มีอาร์จะมาหาแพรว...”
เธอกลัวเขาจะเข้าใจผิด กลัวเขาจะคิดว่าเธอยังพยายามเข้าหา ทั้งที่เขาไม่เคยต้องการ
คิมหันต์เหลือบมองเธอเพียงแวบเดี
