พรึบ
“ ขอคุยด้วยหน่อยสิเตย “
ทันทีที่เดินออกมาจากร้านอาหาร ผู้หญิงคนนั้นที่ยืนรอนานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้ เธอก็พุ่งตัวเข้ามาหาฉันทันที
“ ไม่จำเป็น “ ฉันมองหน้าเธอนิ่งๆแล้วพูดไป
พี่กัสเอื้อมมือมาจับมือฉันแล้วบีบเบาๆ
ฉันจึงหันไปยิ้มให้เขาเชิงบอกว่าไม่เป็นไร
“ แต่เราต้องคุยกันนะเตย “ ผู้หญิงคนนั้นมองหน้าฉันอย่างอ้อนวอน มันทำให้ฉันไม่อยากมองหน้าเธอ
ฉันมันคนขี้สงสาร กลัวว่าตัวเองจะใจอ่อนให้เพื่อนเก่าคนนี้
“ นะเตย “
ฉันหันไปมองหน้าพี่กัสอย่างขอความเห็น ซึ่งเขาก็พยักหน้าให้มา ฉึงจึงถอนหายใจออกมาแล้วหันไปมองหน้าผู้หญิงคนนั้น
“ จะคุยก็ตามมา “ ฉันว่าแล้วพี่กัสก็ปล่อยมือฉันแล้วยกมือขึ้นมาลูบหัวฉันเบาๆ
ทุกการกระทำของฉันอยู่ในสายตาของเธอคนนั้นทั้งหมด
ฉันเดินนำมาที่ลานจอดรถแล้วหันไปกอดอกมองหน้าเธอตรงๆ
“ มีอะไรก็ว่ามา “
“ นั่นแฟนแกหรอ “ ยัยนั่นเอ่ยปากขึ้นมา
“ มันไม่ใช่เรื่องของเธอ “ คิ้วฉันกระ
