“ แหม่ๆๆ ยิ้มไม่หุบทั้งวันเลยนะจ๊ะ “
ตอนนี้ฉันกำลังนั่งเล่นกับเพื่อนๆล่ะ พอดีเลิกเรียนแล้วไม่มีที่สิงสถิต เลยต้องมานั่งคุยกันในแคนทีน และตอนนี้ฉันกำลังโดนรุมจากเพื่อนทั้งสองคนล่ะ
“ อะไร เราไม่ได้ยิ้มทั้งวันซะหน่อย “ ฉันเฉไฉไป
“ หรออออออ “ ลูกพีชลากเสียงยาวแล้วทำสายตาล้อเลียนฉัน
ฉันไม่อยากคุยกับพวกนี้แล้ว
“ อย่างงี้ล่ะพีช เขาบอกว่าคนมีความรักหน้าตาจะสดใส “ พายอาร์ว่าต่อยิ้มๆ แต่ก็นะ พูดอะไรก็เข้าตัวเองหมดล่ะตอนนี้
“ เหมือนแกน่ะหรอ “ และก็เป็นลูกพีชที่ไม่เป็นมิตรกับใครนั่นเองที่พูดขึ้น ฉันขำเล็กน้อยให้กับท่าทีแสนงอนของพายอาร์
“ เอ๊ะ ทำไมมาจิกกัดกันเองล่ะ “ พายอาร์ทำหน้างอง้ำแบบน่ารักใส่ลูกพีช
“ ช่วยไม่ได้ หมั่นไส้ “ และดูเหมือนว่าตอนนี้ทั้งสองจะประกาศสงครามกันแล้วล่ะ
“ เตย มั่นใจแล้วหรอ “ แล้วจู่ๆลูกพีชก็หันหน้ามาเอ่ยถามฉันด้วยสีหน้าจริงจัง
มั่นใจมั้ยงั้นหรอ ฉันพอเข้าใจว่าเพื่อนหมา
