เขามาที่นี่ได้ยังไงกัน
ก็ในเมื่อเขาบอกเองว่ามีเรียนต่อนี่นา
ฉันมองตามพวกเขาไปจนสุดสายตา
“ เตยมองอะไรน่ะ “ พายอาร์ที่นั่งตรงข้ามฉันถามขึ้น แล้วมองตามสายตาฉัน
“ ปะป่าว เรานึกว่าเห็นคนรู้จักน่ะ “ ฉันหันไปโบกมือให้เพื่อนเชิงว่าไม่มีอะไร
ซึ่งเพื่อนฉันก็ไม่ได้ว่าอะไร มีแต่เพลงที่มองฉันนิ่งๆเท่านั้น เพราะยัยนี่อยู่กับฉันมานาน เธอรู้ว่าฉันโกหก ฉันไม่ใช่คนโกหกเก่งและเพลงก็ไม่ใช่คนเชื่อคนง่าย
“ ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ “ ฉันบอกเพื่อนแล้วลุกขึ้นยืนทันที
“ ไปด้วยม้ะ “ ลูกพีชดูดน้ำแล้วเงยหน้าขึ้นมาถามฉัน ถ้าสำลักนะฉันจะหัวเราะยัยนี่ให้ดังๆเลย
“ ไม่เป็นไร เดี๋ยวมา “ ฉันส่ายหน้าให้เล็กน้อย และหลังจากนั้นฉันก็หยิบกระเป๋าเดินออกมาจากร้านทันที
ฉันมั่นใจว่าไม่ได้ตาฝาด คนที่เห็นคือพี่ซูกัสจริงๆ ไม่ได้ตาฝาดแน่นอน
แต่เขามากับใครกัน
ฉันเดินตามทางที่เห็นพี่ซูกัสกับผู้หญิงคนนั้นมาเรื่อยๆ แต่ก็ไม่ยักก
