“ ใบเตย!!!! “ ผมเรียกชื่อร่างบางที่เดินห่างออกไปเรื่อยๆ โดยที่ผมได้แต่มองดูเธอเดินออกไป
“ ใครหรอกัส แฟนหรอ “ บุคคลที่มาใหม่เดินมายืนข้างๆผมแล้วถาม แต่สายตาเธอก็มองตามน้องไปเหมือนกัน
“ ยุ่งน่าาา “ ผมตอบปัดๆไปเพราะไม่รู้จะชี้แจงสถานะผมกับน้องยังไงดี เพราะเมื่อเช้าเราพึ่งเปิดตัวว่าคุยกันแท้ๆ แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าน้องบอกผมให้เลิกยุ่งกับเธอซะงั้น
“ เอ๊ะ ไอ้นี่ ที่ฉันถามเพราะว่าฉันห่วงหรอก ถ้างั้นก็ขอให้แฟนแกบอกเลิกไปเลย “
“ นั่นปากหรอ “ ผมหันขวับไปมองเธอนิ่งๆ ชักจะเกินไปแล้วนะ
“ เออปาก ฉันขอแช่งให้แกอกหัก “ ยังไม่หยุดอีกสินะ
“ โซยู “ ผมกดเสียงต่ำเรียกชื่อบุคคลตรงหน้าไป
เหอะ ยังมีหน้ามาแช่งอีก ทั้งที่ต้นเหตุทุกอย่างมันมาจากยัยนี่ทั้งนั้น
“ โอ้ยยยย ก็ตอบมาซักทีสิย่ะ ลีลาอยู่นั่นแหละ “ แต่ยัยนี่หาได้สนใจผมไม่ ยังคงเซ้าซี้ต่ออยู่นั่นแหละ
“ น้องชื่อใบเตย “ ผมบอกเธอไปแค่นั้นเพราะขี้เกียจอ
