“ พี่กัส ทำอะไรน่ะ ออกมานี่เลยนะ พี่กัส “
จะอะไรซะอีกล่ะ ก็คนที่ยืนมองฉันเปิดประตูเงียบๆ จู่ๆก็เดินผ่านหน้าฉันเข้าห้องเฉยเลย
ไม่เคลียร์แล้วยังทำตัวรุ่มร่ามอีก
“ ออกไปเลยนะพี่กัส “ ฉันเดินเข้ามาตามเขาในห้องพร้อมกับชี้นิ้วไล่เขาทันที
“ คุยกันก่อน “ เขาหันมาพูดกับฉันนิ่งๆ
“ ไม่คุยค่ะ ออกไป “ ฉันยังคงดื้อดึงชี้นิ้วออกนอกห้องไป
“ ใบเตย “ พี่กัสกดเสียงต่ำพร้อมมองฉันดุๆ
“ คุยอะไรคะ ไม่มีอะไรต้องคุยแล้ว “ ฉันกอดอกเชิดหน้าขึ้นอย่างหยิ่งๆ
ชิ
“ ต้องคุย มานั่งนี่มา “ แต่มีเรอะที่เขาจะฟัง พี่กัสนั่งลงที่โซฟาพร้อมกับเอามือตบลงที่นั่งข้างๆเชิงบอกให้ฉันไปนั่ง
แต่เรื่องอะไรล่ะ เขาไม่ฟังฉัน แล้วฉันจำเป็นต้องฟังเขาหรอ
“ ทำไมต้องไปนั่งตรงนั้น นั่งนี่ก็คุยได้ ว่ามาค่ะ “ ฉันนั่งลงโซฟาเดี่ยวด้านหน้าเขาแล้วยักคิ้วให้เขากวนๆ
“ ดื้อ “
“ จิ๊ ว่ามาค่ะ “ ฉันจิ๊ปากเล็กน้อยที่ได้ยินเขาว่าฉันดื้อ
“ ผู้หญิงค
