“ตอนเย็นพี่ไปกินเหล้ากับเพื่อนนะ “
พี่กัสว่าขึ้นขณะที่กำลังขับรถกลับคอนโดฉัน
“ ดื่มบ่อยจัง “ ฉันหันไปบ่นเขาเล็กน้อย แต่ไม่คิดจะห้ามหรอก มันเป็นเรื่องปกติของเขา ถ้าเกิดฉันห้ามมันก็เหมือนไปขัดเขา อีกอย่างฉันก็ยังไม่มีสิทธิ์ถึงขั้นไปห้ามเขาซะหน่อย ถึงเป็นก็ไม่ห้ามหรอก
“ ไอ้ธีร์มันชวน “ พี่กัสว่าขึ้นเสียงหงอยๆ นี่คงคิดว่าฉันจะห้ามสินะ
“เค้าไม่ได้ห้ามพี่ซะหน่อย แค่เห็นว่าไปบ่อยแค่นั้นเอง “
“ ถ้าไม่อยากให้พี่ไป ให้พี่นอนด้วยสิ “ จู่ๆคนที่หงอยๆอยู่นั้นก็หันหน้ามายิ้มเจ้าเล่ห์ใส่ฉัน
“ โนววววววค่ะ ไม่มีทาง จะไปกินเหล้าก็ไปเลย “ ฉันรีบปฏิเสธทันที
“ ทำไมอ่ะ ตอนนี้พี่ไม่หิวเหล้าแล้ว แต่หิวนมมากกว่า “ เขาพูดเสียงงอแงแต่ประโยคท้ายนี่มันกลับเต็มไปด้วยเสียงเจ้าเล่ห์
เพลี๊ยะ
“ ขับรถไปเลยนะ “
“ ตีเก่ง “
“ พี่กัส “ ฉันเสียงชื่อเขาเสียงแข็ง
“ ครับที่รัก “ แต่ดูพี่มันตอบกลับมาสิ ไม่มีความสลดเลยซักน
