ออด ออด ออด
ใครกัน???
ฉันที่กำลังนั่งเขียนงานอยู่ชะงักทันที
ฉันหันไปมองหน้าประตูอย่างสงสัย
ออด ออด ออด
แต่สงสัยได้ไม่นานเสียงออดก็ดังขึ้นอีกครั้ง
ฉันถอนหายใจแล้ววางปากกาลง จากนั้นก็ลุกขึ้นเดินไปหน้าประตูทันที
ใครมากัน มาขัดเวลาสมองฉันที่กำลังแล่นปรี๊ดแล่นปรี๊ด กว่าจะมีโมเม้นนี้ หาไม่ได้ง่ายๆนะจากคนที่ขี้เกียจๆอย่างใบเตยเนี่ย แต่ที่แน่ๆไม่ใช่เพลงแน่นอนเพราะเราพึ่งแยกกันไม่นาน และตอนนี้ยัยนั่นก็ไปทำธุระ ส่วนพ่อกับแม่ฉันตอนนี้ไปฝรั่งเศษ พวกท่านไปฮันนีมูนกันรอบที่ล้าน ฉลองครบรอบกันทุกเดือน ยังไม่กลับมาจากฝรั่งเศษหรอก คนสุดท้าย พี่กัสตอนนี้ทำตัวเป็นเจ้าของห้องโดยการมีคีย์การ์ดห้องฉันเรียบร้อยแล้ว
แต่พอเปิดจอมอนิเตอร์หน้าห้องดูก็ถึงบางอ้อทันที
พี่กัสยืนทำหน้าเนื่อยๆสวมเสื้อยืดสีดำอยู่หน้าห้อง
แอดดดด
พรึบ
“ อื้ออออ อะไรเนี่ย “ ฉันร้องเพลงหลงทันที เพราะทันทีที่เปิดประตูออก คนที่ยืนอยู่
