ตอนที่ 11 : อ่างน้ำวนปนราคะ (NC20+)

1722 Words

กลิ่นหอมของเทียนอโรมากลิ่นลาเวนเดอร์ผสมวานิลลา ลอยอบอวลอยู่ในห้องน้ำขนาดมหึมาของปีกซ้ายคฤหาสน์ ไอน้ำสีขาวลอยอ้อยอิ่งขึ้นมาจากอ่างจากุซซี่ทรงกลมขนาดใหญ่ ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง ปูพื้นด้วยหินอ่อนสีดำขัดมัน ซอนโฮ ยืนนิ่งอยู่ข้างขอบอ่าง มือหนาถือฟองน้ำและสบู่เหลวราคาแพงระยับ สายตาคมเข้มจ้องมองแผ่นหลังบอบบางของสตรีตรงหน้า มายด์ ยืนหันหลังให้เขา เสื้อสูทสีขาวที่เปื้อนเลือดถูกถอดกองไว้ที่พื้นอย่างไม่ใยดี เหลือเพียงร่างเปลือยเปล่าที่งดงามราวกับประติมากรรมชั้นเอก ผิวขาวจัดของเธอตัดกับคราบเลือดสีแดงฉานที่กระเซ็นเปรอะเปื้อนตามแผ่นหลังและสะโพก มันดูน่ากลัว... แต่ในขณะเดียวกันก็เย้ายวนจนน่าขนลุก “ยืนบื้ออยู่ทำไม?” “หรือต้องให้ฉันสอนวิธีอาบน้ำด้วย?” เสียงหวานสั่งดังขึ้น ทำลายภวังค์ความคิด มายด์หันหน้ามามองเขาเพียงครึ่งหน้า ดวงตาสีแดงหรี่ลงเล็กน้อยอย่างท้าทาย “ขอโทษครับ... นายหญิง” ซอนโฮก้าวเข้าไปประชิดตัวเธอ เขาบีบสบู่เหลวลงบนฟองน้ำจนเกิดฟองนุ่มละเอียด ก่อนจะค่อยๆ แตะมันลงบนไหล่ลาดมนของเธอ สัมผัสแรกที่ฟองน้ำกระทบผิว มายด์สะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะผ่อนลมหายใจออกมา “อื้ม...” ซอนโฮลากฟองน้ำไล่ลงมาตามแนวสันหลัง ชะล้างคราบเลือดสกปรกให้ไหลลงไปตามเรียวขา เขาทำมันด้วยความระมัดระวังและทะนุถนอม ราวกับเธอกลัวว่าผิวเนื้อขาวๆ นี้จะบอบช้ำ “แรงอีกนิด...” มายด์สั่ง “ขัดให้แรงกว่านี้ซอนโฮ” “ล้างกลิ่นสาบของพวกสวะออกไปให้หมด” ซอนโฮเพิ่มแรงกดที่มือ เขาขัดถูไปตามแผ่นหลัง เอวคอดกิ่ว และสะโพกผาย ทุกครั้งที่มือของเขาเคลื่อนผ่าน ผิวของเธอจะขึ้นสีระเรื่อตามแรงขัด “ลงไปในอ่าง...” เธอสั่งเสียงพร่า มายด์ก้าวขาเรียวสวยลงไปในน้ำอุ่นจัดที่ตีฟองฟูฟ่อง เธอนั่งเอนหลังพิงขอบอ่าง น้ำอุ่นโอบล้อมเรือนร่างของเธอจนถึงเนินอก เผยให้เห็นภูเขาเนื้อขาวผ่องสองลูกที่ลอยเด่นอยู่เหนือผิวน้ำ ยอดถันสีหวานชูชันสู้กับอากาศเย็นของเครื่องปรับอากาศ “ลงมาสิ” “มาถูข้างหน้าให้ฉัน” ซอนโฮกลืนน้ำลาย เขาถอดรองเท้าและถุงเท้าออก แล้วก้าวลงไปในอ่างทั้งที่ยังสวมกางเกงสแล็คและเสื้อเชิ้ต ความเปียกชื้นของน้ำทำให้เสื้อผ้าแนบติดไปกับลำตัวแกร่ง เผยให้เห็นมัดกล้ามชัดเจนยิ่งกว่าตอนถอด เขานั่งคุกเข่าอยู่ระหว่างขาของเธอในน้ำ สายตาจับจ้องไปที่หน้าอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามแรงน้ำวน “มองอะไร?” “สวยเหรอ?” มายด์ยิ้มมุมปาก ยกขาข้างหนึ่งขึ้นมาพาดบนบ่าของเขา นิ้วเท้าเรียวสวยเขี่ยเบาๆ ที่แก้มของชายหนุ่ม “สวยครับ...” “สวยจน... น่ากลัว” ซอนโฮตอบตามความจริง เขาใช้ฟองน้ำถูไล่ตั้งแต่ลำคอระหง ลงมาที่ไหปลาร้า และ... เนินอกอวบอิ่ม ทันทีที่ฟองน้ำสัมผัสยอดอก มายด์ก็แอ่นอกรับอย่างเต็มใจ “อ๊า... ตรงนั้นแหละ...” “วนรอบๆ... อย่าเพิ่งโดนห***ม” เธอสั่งอย่างเอาแต่ใจ ซอนโฮทำตามอย่างว่าง่าย เขาถูฟองน้ำวนรอบฐานอกนุ่มหยุ่น บีบฟองสบู่ให้ไหลอาบลงมาตามร่องอก สายตาของเขาจับจ้องการเคลื่อนไหวของก้อนเนื้อขาวผ่องนั้นอย่างไม่วางตา “แกนี่มัน... ลามกกว่าที่คิดนะ” มายด์หัวเราะเบาๆ เธอยื่นมือมาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตที่เปียกชุ่มของเขาออก เผยให้เห็นแผงอกแกร่งและหน้าท้องที่เป็นลอนสวย “ทิ้งฟองน้ำไปซะ” “ฉันอยากได้สัมผัสจากมือแก... ไม่ใช่ฟองน้ำโง่ๆ นี่” ซอนโฮโยนฟองน้ำทิ้งไป เขาใช้มือเปล่าชโลมสบู่ แล้ววางทาบลงบนหน้าอกของเธอ ความนุ่มหยุ่นที่สัมผัสได้เต็มฝ่ามือทำให้เลือดในกายเขาสูบฉีดรุนแรง เขาเริ่มบีบขยำเบาๆ “อื้ม... ดี...” “แรงอีกซอนโฮ... บีบให้มันแตกคามือแกไปเลย” มายด์เชิดหน้าขึ้น ครางเสียงกระเส่า ซอนโฮเพิ่มแรงบีบเค้นตามคำขอ นิ้วโป้งและนิ้วชี้บดขยี้ลงบนยอดอกที่แข็งเป็นไต สลับกับการใช้ฝ่ามือนวดคลึงก้อนเนื้อนุ่ม “อ๊า! เสียว... ซอนโฮ...” เสียงครางของเธอดังก้องห้องน้ำ สะท้อนกับผนังหินอ่อนจนฟังดูเหมือนเสียงดนตรีแห่งราคะ มายด์ทนไม่ไหว เธอคว้าคอเขาลงมาประกบจูบอย่างดูดดื่ม ลิ้นร้อนตวัดเกี่ยวพันกันนัวเนีย รสชาติของเลือดจางๆ ที่ยังติดอยู่ในปากยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ มือเรียวของเธอเลื่อนต่ำลงไปใต้น้ำ คลำหาเป้าหมายที่กำลังขยายใหญ่คับแน่นอยู่ในกางเกงเปียกๆ “อึก!” ซอนโฮสะดุ้งเมื่อมือเย็นๆ ของเธอสัมผัสโดน เธอลูบไล้มันผ่านเนื้อผ้า ก่อนจะค่อยๆ ปลดซิปและควักมันออกมาสู่อิสระ “ใหญ่จังนะ...” “ดูสิ... มันสั่นสู้มือฉันใหญ่เลย” มายด์ผละจูบออกมามองดูท่อนเนื้อที่ผงาดง้ำอยู่ใต้น้ำ เธอกดสะโพกเข้าหามัน ใช้ร่องสวาทที่เปียกชุ่มถูไถไปกับส่วนหัวบาน “ใส่เข้ามา...” “เติมเต็มฉัน... เดี๋ยวนี้” ซอนโฮจับเอวคอดของเธอไว้มั่น เขายกสะโพกเธอขึ้นเล็กน้อย แล้วกระแทกตัวตนเข้าไปในคราวเดียว ปึ้ก! “อ๊างงงง!” น้ำในอ่างกระเพื่อมแรงจนล้นขอบ มายด์หวีดร้องลั่นเมื่อความใหญ่โตแทรกเข้ามาจนสุด ความแน่นหนึบภายในตอดรัดเขาถี่ยิบ ซอนโฮกัดฟันแน่น ความรู้สึกอุ่นร้อนและลื่นไหลของน้ำผสมกับน้ำรักมันดีเกินบรรยาย เขาเริ่มขยับสะโพก จากช้าๆ เนิบนาบ... กลายเป็นจังหวะที่รุนแรงและดุดัน ตับ! ตับ! ตับ! เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องแข่งกับเสียงน้ำ ซอนโฮจับขาเรียวของเธอพาดบ่าทั้งสองข้าง เปิดทางให้เขากระแทกเข้าไปได้ลึกที่สุด “ลึก... ลึกไปแล้ว! อ๊า!” “จะเอาให้ถึงมดลูกเลยหรือไง!” มายด์จิกเล็บลงบนไหล่เขา รอยเล็บกรีดเป็นทางยาว เลือดซิบออกมาผสมกับน้ำในอ่าง แต่ซอนโฮไม่สนความเจ็บ เขาสนแค่การกระแทกกระทั้นที่ทำให้เธอร้องครางไม่หยุด “คุณสั่งเอง... ว่าให้ผมทำหน้าที่” “ผมก็กำลัง ‘รับใช้’ คุณอยู่นี่ไง!” เขาสวนกลับเสียงหอบ มือหนาเลื่อนมาบีบเค้นหน้าอกเธออย่างมันมือ ปากก็ก้มลงไปดูดดึงยอดอกที่เด้งสู้ลิ้น จ๊วบ... จ๊วบ... “อ๊า... ซอนโฮ... ผัวจ๋า...” มายด์หลุดคำเรียกที่ทำเอาซอนโฮสติขาดผึง เขาเร่งจังหวะกระแทกให้เร็วขึ้นอีก น้ำในอ่างกระเด็นสาดกระจายไปทั่วพื้น แรงเสียดทานของน้ำยิ่งทำให้ความรู้สึกแนบแน่นขึ้นทวีคูณ “พร้อมกัน... มายด์... พร้อมกัน!” “ไม่ไหว... ฉันจะเสร็จ! อ๊ายยย!” มายด์เกร็งตัวกระตุกอย่างรุนแรง ผนังมดลูกบีบรัดแก่นกายเขาจนปวดหนึบ ซอนโฮคำรามลั่น เขากดแช่ค้างไว้ แล้วปลดปล่อยทุกหยาดหยดเข้าไปในตัวเธอ ความอุ่นวาบฉีดพ่นเข้าไปผสมปนเปกับน้ำหล่อลื่น ทั้งคู่กอดกันกลม หอบหายใจหนักหน่วง ซบหน้าลงกับไหล่ของกันและกัน ปล่อยให้สายน้ำอุ่นช่วยชะล้างความเหนื่อยล้าและคราบคาว ผ่านไปครู่ใหญ่ มายด์ค่อยๆ ลืมตาขึ้น เธอดันตัวซอนโฮออกเล็กน้อย ใบหน้าสวยแดงระเรื่อ ผมเผ้ายุ่งเหยิงเปียกลู่ แต่แววตายังคงความทรงอำนาจ “ล้างตัวให้สะอาดซะ...” “แล้วอุ้มฉันไปที่เตียง” “คืนนี้ยังอีกยาวไกล... ฉันยังไม่อนุญาตให้แกพัก” ซอนโฮมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหลงใหล เขาจูบที่หน้าผากเธอเบาๆ “ครับ... นายหญิง” . . เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้องนอนใหญ่ ซอนโฮลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกหนักอึ้งที่แขน เขาก้มลงมอง... เห็นร่างเปลือยเปล่าของมายด์นอนหนุนแขนเขาอยู่ เธอนอนหลับสนิท ใบหน้าดูไร้เดียงสาราวกับเด็กน้อย ผิดกับปีศาจสาวที่เร่าร้อนเมื่อคืนลิบลับ ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นรัวเร็ว ตามด้วยเสียงตะโกนของแม่บ้านที่ดูตื่นตระหนก “คุณหนูคะ! คุณหนู!” “แย่แล้วค่ะ!” มายด์สะดุ้งตื่นทันที ดวงตาสีแดงเบิกโพลงด้วยสัญชาตญาณระวังภัย “มีอะไร!” เธอตะโกนถาม “มีคนมาขอพบค่ะ... เขาบอกว่าเป็นคนของสภา” “เขาเอา ‘ของขวัญ’ มาส่งให้คุณหนูด้วยค่ะ” ซอนโฮและมายด์มองหน้ากัน ลางสังหรณ์ไม่ดีแล่นพล่าน ทั้งคู่รีบแต่งตัวแล้วลงไปที่ห้องโถงด้านล่าง สิ่งที่วางอยู่กลางห้องโถง คือกล่องของขวัญขนาดใหญ่ที่ห่อด้วยกระดาษสีขาว และผูกด้วยริบบิ้นสีแดงเลือดหมู แต่สิ่งที่ทำให้ซอนโฮต้องกำหมัดแน่น คือกลิ่นที่โชยออกมาจากกล่องนั้น... กลิ่นคาวเลือดที่คุ้นเคย มายด์เดินเข้าไปใกล้กล่องนั้น เธอใช้เท้าเขี่ยฝากล่องให้เปิดออก ผลัวะ! ฝากล่องเปิดอ้า เผยให้เห็นสิ่งที่อยู่ภายใน มันคือ ‘ศีรษะ’ ของชายคนหนึ่งที่ถูกตัดขาด ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ชายคนนี้คือ... สายข่าวของมายด์ ที่เธอส่งไปสืบเรื่องโยฮันเมื่อคืน และที่หน้าผากของศีรษะนั้น มีกระดาษโน้ตแปะอยู่ เขียนด้วยลายมือหวัดๆ ว่า “เกมเพิ่งจะเริ่ม... ระวังหมาของเธอไว้ให้ดี” “PS. เควินฝากความคิดถึงมาให้” ซอนโฮอ่านข้อความนั้นแล้วหันขวับไปมองมายด์ เธอยืนนิ่ง... ตัวสั่นเทิ้ม ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะความโกรธที่พุ่งทะลุปรอท “ไอ้สารเลวเควิน...” “มันกล้าท้าทายฉันถึงในบ้าน” เธอหันมาหาซอนโฮ ดวงตาสีแดงฉานลุกโชนราวกองเพลิง “ซอนโฮ...” “เตรียมตัวให้พร้อม” “คืนนี้... เราจะไปถล่มรังของมัน” “ฉันจะเอาหัวของมัน... มาเสียบประจานหน้าบ้านแทนของขวัญชิ้นนี้!”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more