น่านน้ำสามเหลี่ยมมังกร (Dragon's Triangle) , มหาสมุทรแปซิฟิก
เวลา 02:30 น.
ความมืดมิดของท้องทะเลในยามค่ำคืนนั้นช่างน่าสะพรึงกลัว
ราวกับหลุมดำขนาดมหึมาที่พร้อมจะดูดกลืนทุกสรรพสิ่งที่บังอาจรุกล้ำอาณาเขต
คลื่นยักษ์สีดำทมิฬความสูงกว่า 3 เมตร
ซัดสาดเข้าใส่กราบเรือสปีดโบ๊ทหุ้มเกราะทั้งสามลำอย่างบ้าคลั่ง
เสียงลมหวีดหวิวกรีดร้องผ่านเสาอากาศวิทยุ
ฟังดูคล้ายเสียงโหยหวนของดวงวิญญาณกะลาสีเรือนับพันที่เคยจมลงสู่ก้นบึ้งแห่งนี้
ร.ต.อ. มีนา นั่งกระชับเสื้อโค้ทกันลมอยู่ที่กาบเรือด้านขวา
มือเรียวข้างหนึ่งจับราวเหล็กไว้แน่นจนข้อขาว
ในขณะที่มืออีกข้างถูกกุมไว้ด้วยมือหนาที่อบอุ่นของ เคนจิ
ไอเย็นจากละอองน้ำทะเลปะทะใบหน้า
แต่ไม่อาจทำให้ไฟแห่งความมุ่งมั่นในดวงตาของเธอมอดดับลงได้
"หนาวไหม?"
เคนจิถามแข่งกับเสียงเครื่องยนต์และเสียงคลื่น
เขายขยับตัวเข้ามาใกล้ ใช้แผ่นหลังกว้างบังลมให้เธอ
"ไม่..."
มีนา
