ย่านอาซากุสะ, โตเกียว
เวลา 20:00 น.
รถลีมูซีนสีดำสนิทแล่นผ่านซุ้มประตูไม้ขนาดมหึมา
ที่มีตราสัญลักษณ์มังกรทองสลักอยู่อย่างวิจิตรบรรจง
เบื้องหลังกำแพงหินสูงตระหง่านนี้
คืออาณาจักรส่วนตัวของตระกูลริวโอที่สืบทอดมายาวนานกว่าร้อยปี
บรรยากาศภายในเงียบสงัดจนน่าขนลุก
สวนหินสไตล์เซนที่ถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ
กลับให้ความรู้สึกเหมือนสุสานมากกว่าสวนพักผ่อน
ต้นสนดัดรูปทรงประหลาดทอดเงาทะมึนลงบนพื้นทรายสีขาว
ราวกับเงาของปีศาจที่กำลังหมอบคลาน
ร.ต.อ. มีนา ก้าวลงจากรถ
ลมหนาวของญี่ปุ่นพัดปะทะใบหน้า
แต่ไม่เย็นเยือกเท่าสายตาของบรรดาชายชุดดำนับร้อย
ที่ยืนเรียงแถวต้อนรับตลอดทางเดินเข้าสู่ตัวเรือนใหญ่
พวกมันคือคนของ ริวซากิ
สายตาที่มองมาเต็มไปด้วยความเหยียดหยามและความกระหายเลือด
"จับมือฉันไว้..."
เคนจิ กระซิบเสียงต่ำ
เขาอยู่ในชุดกิโมโนทางการสีดำสนิท มีตราประจำตระกูลที่หน้าอก
ดูสง่างามและน่าเก
