ป่าสนพันปี, ด้านหลังคฤหาสน์ตระกูลริวโอ
เวลา 23:55 น.
ดวงจันทร์กลมโตลอยเด่นอยู่เหนือยอดไม้สีดำทมึน
แสงสีเงินยวางสาดส่องลงมากระทบกับไอหมอกที่ปกคลุมไปทั่วผืนป่า
บรรยากาศในค่ำคืนนี้เงียบสงัดจนน่าขนลุก
ไร้เสียงจิ้งหรีดเรไร
มีเพียงเสียงลมหวีดหวิวที่พัดผ่านกิ่งสนโบราณ
ราวกับเสียงกรีดร้องของวิญญาณบรรพบุรุษที่กำลังร่ำไห้
ร.ต.อ. มีนา ยืนกระชับเสื้อคลุมกันลมสีดำแน่น
ลมหายใจของเธอพ่นออกมาเป็นไอสีขาวขุ่น
สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบๆ ความมืดมิดเบื้องหน้า
ป่าแห่งนี้ไม่ใช่ป่าธรรมดา
แต่มันคือ "สนามล่า" ส่วนตัวของตระกูลริวโอ
ที่ใช้ทดสอบความแข็งแกร่งของผู้สืบทอดมาหลายชั่วอายุคน
และยังใช้เป็นสุสานฝังร่างของผู้ที่พ่ายแพ้
คืนนี้... เธอและ เคนจิ คือเหยื่อในเกมวิปริตนี้
"กลัวความมืดเหรอ?"
เสียงทุ้มต่ำของเคนจิดังขึ้นข้างกาย
เขากำลังใช้ผ้าพันแผลสีขาวพันฝ่ามือข้างที่ถูกมีดบาดเมื่อวานอย่างแน่นหนา
เลือด
