ห้องทำงานส่วนตัว, เพนท์เฮาส์ชั้นบนสุด เวลา 23:30 น.
เอกสารเก่าคร่ำครึที่มีตราประทับภาษาญี่ปุ่นสีแดงซีดจาง
ถูกวางแผ่หลากลายอยู่บนโต๊ะไม้สักทอง
ร.ต.อ. มีนา มองดูรูปถ่ายขาวดำใบเล็กที่แนบมากับเอกสาร
มือเรียวสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อหยิบมันขึ้นมาดู
รูปของผู้หญิงไทยหน้าตาสะสวย... ที่กำลังอุ้มเด็กทารกผิวขาวจัดคนหนึ่ง
ผู้หญิงคนนั้นคือ แม่ ของเธอ
แต่เด็กทารกในอ้อมแขน... กลับไม่ใช่เธอ
"นี่มันหมายความว่ายังไง?"
มีนาเงยหน้าถาม เคนจิ ที่ยืนพิงขอบโต๊ะจิบวิสกี้อยู่
แววตาของเขาดูเคร่งขรึมและยากจะคาดเดา
"เด็กในรูปนั่นคือฉันเอง"
คำตอบของเขาทำให้มีนาชะงัก
โลกทั้งใบเหมือนจะหยุดหมุนไปชั่วขณะ
"แม่เธอ... เคยเป็นล่ามและคนดูแลส่วนตัวของพ่อฉัน"
"ท่านคุโรดา ริวโอ... อดีตหัวหน้าแก๊งรุ่นที่ 10"
เคนจิวางแก้ววิสกี้ลง
เขาเดินอ้อมโต๊ะมายืนซ้อนหลังเธอ
วางมือหนาลงบนไหล่บางที่กำลังสั่นไหว
"ความสัมพันธ์ของพวกเขา
