Nagising ako ng umaga, at bigla akong nagulat ng makita ko si Leo sa aking tabi.
Tulog na tulog ito, pero kita ko sa mukha nito ang labis na pagod. Ang alam ko ay tatlong araw ito mawawala, pero hindi ko alam na uuwi siya ng maaga.
Dahan-dahan ako tumayo para hindi ko ito maabala sa kanyang pagtulog dahil alam ko na pagod na pagod ito at wala pa ito gaanong sapat na pahinga.
Habang mahimbing na natutulog parin ang aming munting anghel sa aming tabi, kaya dinampian ko muna ito ng halik bago ako bumaba.
Namis ko ng sobra si Leo kahit dalawang araw lang ito nawala kaya nais ko ipag gawa ito ng masarap na umagahan.
Dahan-dahan akong lumabas ng silid ng aking anak at nagpunta sa banyo para maligo.
At nang matapos ay bumaba na ako para tulungan ang katulong namin na ipagluto si Leo ng masa
