27
“Where are we?” I ask while we are still on the road. Wala naman na akong gagawin pa sa araw na ‘to kung ‘di ang meeting lamang, ngunit ilang oras na kaming narito at parang hindi pa rin kami nakakaabot sa aming distinasyon. Papalubog na rin ang araw dahil malapit na palang gumabi. Hindi sinagot ni Lorenzo ang tanong ko kaya nagpakawala ako ng isang malalim na buntong hininga. Ramdam ko ang pagkapit niya sa kamay kong nasa aking hita. He intertwined our fingers while he was using the other one to drive. “Malapit na tayo h’wag, galit na naman,” bulong bulong pa niya sa sarili. Umiling na lamang ako at napatingin sa bintana. Nang nawala ang malalaking puno roon bumungad sa akin ang isang dapat. I saw the sun is setting slowly like it was hiding behind the sea. Napa-angat ako sa aking
- Writer
