ตอนที่1 สวมรอย

1170 Words
เบื้องหน้าคือจอคอมพิวเตอร์ซึ่งกำลังเผยแพร่การไลฟ์สด ฝั่งซ้ายของแถบแสดงผลแจ้งยอดจำนวนผู้ชมแตะหนึ่งล้านบัญชีเป็นที่เรียบร้อย ดวงตาโค้งมนทรงถั่วอัลมอนต์เหลือบมองความสำเร็จไปพลางแย้มริมฝีปากฉีกยิ้มกว้างจนเกือบจะเหมือนตัวละครไททัน จะแฟนคลับก็ดีหรือแอนตี้ที่เข้ามาผสมโรงจิกกัดก็ตามแต่ สงครามคีย์บอร์ดอันแสนยาวนาน สุดท้ายก็จบลงด้วยชัยชนะของฝั่งตน สร้างสถิติผู้ชมใหม่ ตอกหน้าสื่อแผ่นดินใหญ่และพวกชอบสบประมาทจนกระอักเลือดสามลิตร ได้แต่คับแค้นใจที่ไม่ว่าจะฉุดกระชากเท่าไหร่ ก็ลากจางจิ่นยี่ตกลงไปในปลักตมไม่ได้สักที “เฮอะ!คิดจะพลีชีพสู้ตายในถิ่นใครไม่ทราบ แห่กันเข้ามาเป็นแสน นึกว่ากลัวเหรอ แอนตี้มันก็แค่นี้เองล่ะหว้า” หญิงสาวรัวนิ้วจิกลงไปบนคีย์บอร์ดเหมือนกับไก่ท้องหิวจิกข้าวเปลือก พิมพ์ข้อความเฉลิมฉลองยืดยาวโพสต์ลงในกลุ่มแฟนคลับ ซึ่งมีจำนวนสมาชิกกว่าสี่แสนคน แฟนคลับกลุ่มใหญ่นี้เรียกขานตัวเองว่า จินนี่หรือจิงหลิน ยักษ์จากตะเกียงวิเศษผู้บันดาลพรสามประการ เป็นชื่อแฟนด้อมสุดแกร่งของเทพธิดาจางจิ่นยี่ ก่อตั้งขึ้นในช่วงที่เธอลงแข่งรายการไอดอลไนน์ทีไนน์ ซึ่งเป็นรายการที่จะเฟ้นหาสาวน้อยผู้มีความมุ่งมั่นและความฝันเก้าสิบเก้าคน เดบิวต์ในชื่อวงป็อปแดนซ์สัญชาติจีน มูนเกิร์ล จูลี่เป็นแฟนพันธุ์แท้เดนตายคนหนึ่งท่ามกลางคนมากมายเหล่านั้น สิ่งแวดล้อมรอบตัวเธอ ผนังห้องนอนสีขาวถูกปูทับด้วยโปสเตอร์อิริยาบถต่างๆ ของไอดอลสาว ของที่ระลึกตั้งเต็มโต๊ะคอมพิวเตอร์จนแทบไม่เหลือพื้นที่ว่าง ภาพพักหน้าจอโทรศัพท์ เสื้อยืดที่สวมใส่อยู่ล้วนมีแต่จางจิ่นยี่แปะเต็มไปหมด เรียกว่าเป็นโอตะคุผู้คลั่งไคล้จนแทบจะบูชาก็ไม่ปาน ในกล่องข้อความเวลานี้มีการแจ้งเตือนเข้ามาไม่หยุด จูลี่อารมณ์ดีค่อยๆ เลื่อนดูพลันสะดุดเข้ากับผู้ใช้รายหนึ่ง หญิงสาวเบิกตาอุดปากพลัน ร้องในใจว่าบ้าไปแล้ว! จางจิ่นยี่ตัวจริงเสียงจริงกดถูกใจโพสต์โปรโมทระดมแฟนคลับของเธอบนแอพพลิชันยอดนิยมของจีนอย่างเว่ยป๋อก่อน จากนั้นทักอินบ็อกเป็นการส่วนตัวเข้ามา [สาวน้อยคนเก่งของฉัน ไม่ได้คุยกันนาน สบายดีไหม] จูลี่รัวนิ้วตอบกลับอย่างไว ไม่ปกปิดสักนิดว่ากำลังรอใจจดใจจ่ออยู่ เธอคุยกับจางจิ่นยี่ครั้งสุดท้ายคือเมื่อหนึ่งปีก่อน จะว่านานก็นานมากจริงๆ ข้อความสนทนาทั้งหมดเลื่อนลูกกลิ้งเมาส์ขึ้นลงสามครั้งก็อ่านครบแล้ว นอกเหนือจากคอยให้ไอดอลสาวทักมา จูลี่ก็ไม่เคยส่งข้อความไปหาก่อนเกรงจะรบกวน จางจิ่นยี่ไม่สะดวกเปิดอ่านตลอดด้วย ส่วนมากเวลามีข่าวสารดีๆ ในฐานะแกนนำแฟนคลับจะอัพเดทลงเว่ยป๋อให้คนทางโน้นเห็นเอาเอง [สบายดีค่ะ พี่จิ่นยี่ล่ะคะ ได้ยินว่าการผ่าตัดผ่านไปได้ด้วยดี เหล่าจินนี่วันนี้ร่วมแรงร่วมใจกันสุดความสามารถ พวกเราจะคอยเคียงข้างพี่ต่อไป พี่รักษาตัวให้หายดีอย่างสบายใจก็พอค่ะ] [น้องสาวคนดีของฉัน มันไม่ง่ายอย่างนั้นน่ะสิ เฮ้อ!ไม่มีเธอฉันคงแย่กว่าที่เป็นอยู่แน่ ขอบคุณมากที่คอยดูแลเหล่าจิงหลินให้ตอนที่ฉันยังไม่พร้อมสักอย่าง แล้วคุณน้าล่ะสบายดีหรือเปล่า] [แม่สบายดีค่ะ…ยังถามถึงพี่จินยี่อยู่เลยเมื่อตอนเย็น คือพี่ยังมีเรื่องไม่สบายใจอยู่เหรอคะ แฟนๆ พากันเป็นห่วงมากเพราะวันนี้พี่ปิดหน้าไลฟ์สด กลัวว่าพี่จะไม่สบาย] นี่เป็นครั้งแรกที่ได้สนทนากันมากกว่าสองประโยค เดิมทีจูลี่ควรอิ่มเอมกับความสุข ทว่าครั้งนี้ดูเหมือนเทพธิดาของเธอกำลังมีปัญหา ถ้าไม่หนักพอสมควรก็คงไม่ถึงขั้นอำพรางใบหน้ามาพูดคุยกับแฟนๆ แล้วจางจิ่นยี่ก็ส่งข้อความกลับมา [ฉันรู้ว่าฉันไว้ใจเธอได้ ที่ผ่านมาคนอื่นถ่มน้ำลายด่าทอฉันสารพัด ก็ได้เธอยืนหยัดคอยสนับสนุนจนรวมกลุ่มแฟนคลับได้มากมายขนาดนี้ ลี่ลี่ ฉันเห็นเธอเป็นน้องสาวคนหนึ่ง เป็นเหมือนน้องแท้ๆ ถ้าไม่จนหนทางจริงๆ ฉันคงไม่กล้ารบกวนเธอ] เกริ่นมาจนจูลี่ก้นแทบนั่งไม่ติดเก้าอี้ ไม่ทราบจางจิ่นยี่มีเรื่องอะไร แต่เธอทางนี้พร้อมให้รบกวนทุกอย่าง [พี่จิ่นยี่ไม่ต้องคิดมาก ถ้ามีอะไรที่สามารถทำให้พี่ได้ ลี่จะทำสุดความสามารถค่ะ] [งั้นเหรอ ขอบใจมากเลยนะ เดือนหน้าช่วยไปพบครอบครัวของพี่ ใช้ชีวิตเป็นจางจิ่นยี่แทนพี่สักหกเดือนทีได้ไหม] “หา!?” จูลี่อุทานเสียงดัง เธอไม่น่าจะตาฝาดหรือฝัน อ่านซ้ำอีกรอบยังคงเป็นข้อความสุดจะประหลาดของจางจิ่นยี่ [พี่จิ่นยี่ พี่ล้อเล่นหรือเปล่า อารมณ์ดีใช่ไหมคะก็เลยหยอกกันแบบนี้] [ไม่ได้ล้อเล่น ไม่ปิดบังลี่ลี่ การผ่าตัดของพี่เกิดความผิดพลาด ทำให้ต้องรักษาตัวอยู่ที่นี่ไปอีกระยะเวลาหนึ่ง คนทางบ้านเร่งรัดให้พี่กลับไปเยี่ยม แต่พี่ไม่อยากทำให้พวกเขากังวล พอนึกได้ว่ามีลี่ลี่ที่จะช่วยรักษาความลับให้พี่และช่วยให้คนทางบ้านไม่ต้องห่วง พี่เลยอยากให้ลี่ลี่ช่วย] จูลี่ลังเลขึ้นมาเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่สมัครเป็นแฟนคลับของจางจิ่นยี่ ให้สู้กับแอนตี้ทั่วสารทิศยังสบายใจกว่าหลอกคน ทางนั้นเป็นพ่อแม่ญาติพี่น้องเชียวนะ คนอื่นปลอมตัวเป็นลูกสาวจะดูไม่ออกเชียวหรือ คล้ายอีกฝ่ายรู้ว่าเธอกำลังลำบากใจจึงแนบรูปภาพใบหน้าของตนเองส่งเข้ามาเพิ่มเติม จูลี่เพ่งมองก็ตกตะลึงจนความลังเลแปรเปลี่ยนเป็นสงสาร ใบหน้าแบบนี้หากทางบ้านได้เห็นคงรับไม่ไหวอย่างว่า นิ่งตรึกตรองอยู่อีกครู่เดียว จูลี่กำลังจะพิมพ์ตอบ จางจิ่นยี่พลันส่งข้อความเข้ามาอีก [ไม่ต้องกังวล ต่อให้ที่บ้านจับได้ก็ไม่มีปัญหา ความแตกเมื่อไหร่พี่จะสารภาพปกป้องลี่ลี่เอง แค่ไปใช้ชีวิตแทนพี่แป้บเดียว พ่อแม่ไม่ใช่คนใจร้าย พี่ไม่ได้ขอร้องโดยไม่ตอบแทน แต่ละเดือนพี่จะโอนค่าจ้างให้ลี่ลี่ เดือนละสองล้าน โอเคไหม]
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD