Günün geri kalanında hiçbir şey yapmamış son iki dersi yani matematiği beklemiştim.
Şimdi de Ayşe Hoca sınavları okumak için bizi serbest bırakmıştı.
Sınav şıklı olduğu için ikinci derse kadar çabucak okuyabilirdi.
Ben de sıramda başımı iki kolumun arasına alıp yatar pozisyonda oturmuştum.
Bilinmeyen'in dedikleri canımı sıkmıştı.
Birinin beni sevmesi fikri de hoşuma gitmiyordu.
Bilinmeyen'in kim olduğunu bilmediğim için rahat davranıyordum ama Oğuz her gün gördüğüm ve tanıdığım biriydi.
Bu durum canımı çok sıkıyordu.
Düşüncelerle geçen ilk dersin ardından son derse girdik.
Ayşe Hoca sınavları okumaya başladı bu arada.
Sınıfta birkaç kişinin sınav kağıdını okuduktan sonra sıra bana geldi.
Kağıdımı eline alıp,
"Kaç bekliyorsun Damla?" diye sordu.
Hocam sıfır bekliyorum am
