Okula geç kalmamak adına erkenden kalktığım bilmem kaçıncı sabaha uyandım.
Sevmiştim aslında erken uyanmayı.
Tabi bilinmeyenin uyanmamdaki etkisi göz ardı edilemezdi.
Erken uyanma kararı aldığımdan beri beni artık alarmlar değil o uyandırıyordu.
Üstümü giyip mutfağa indiğimde annem ve babamda uyanmış kahvaltı yapıyorlardı.
Babam beni gördüğünde yine şok olmuştu. Çünkü dört gündür düzenli uyanıyordum. Adamın şaşkınlıktan kalp krizi geçirmesinden korkuyordum.
"Sevda ben doğru mu görüyorum, yoksa şu an gördüklerim bir rüya mı? Damla bugün dördüncü gününe erkenden uyandı?"
Annem kahkaha atarak cevap verdi.
"Kızın aklını başına almış Aydın. Ben de şaşkınım ama nazar değmez inşallah. Akşam odasına nazar duası asacağım."
"Bu günleri de gördüm ya artık ölsem de gam yemem." dedi babam gü
