İki aşiretin de kadınları bir araya gelip çeyiz alışverişine çıkmıştık. Dilşad’ın biraz olsun annesinden gördüğü ve halasından gördüğü güler yüz ile keyfi yerine gelmişti ancak aynı şey annem ve ben için geçerli değildi. Bir müddet böyle dolaşmış ve bazı kıyafetler, takılar alınarak bir çay bahçesinde oturup çay içiyorduk. Çok geçmeden yanımıza Azad ve Şerzat geldiler. Yan yana yürüseler de bir arada gelmediklerine emindim ve bu konudaki eminliğimi sağlayan şey birbirlerinin yanında yürürken kasılan vücutlarıydı.
Babaannem Azad’ı görünce daha da yüzü asıldı ama annem evladı olduğu için şefkatini saklayamıyordu. En çok da annemin içindeki ikili karmaşa beni üzüyordu sanırım. Bir evladı sevdiğine kavuşuyordu ve evlat sahibi olacaktı ama diğer evladı sırf bu yüzden sevmediği bir adam ile bi
