Açıkça tehdit edildikten sonra doktorun gelmesini beklemeye başladım. Doktorun gelmesini bekliyordum ama ne zaman geleceğini bilmiyordum. Levent’i bahçeye çıkartmıştım ve beni Levent’in önünde onun duyduğunu bilmesine rağmen bilerek tehdit etmesini hâlâ aklımın bir köşesi yadırgıyordu. Levent’e okuduğum kitaba ara verdim ve dayanamadan konuştum:
“Hayır, insan biraz çekinir. Ne bileyim, ne olursa olsun birinin önünde birini öyle açıkça tehdit edemezsin ya!”
Levent elbette neyden bahsettiğimi biliyor ancak tepki veremiyordu. Belki de tepki verse neler neler söyleyecekti ancak en azından şimdilik demek istiyorum bir şey söyleyemiyordu. Konağın bahçe kapısı birden aralandı ve tanıdık bir araba içeriye girdi.
Bahçe kapısının aralandığını gördüğümde, içimden yükselen heyecanı tarif etmek zor
