Yorgun bir adamın karısıydım. Bunu bunca zaman hiç görmemiştim, anlamamıştım. Belki anlatmadığından, belki gösterdiği tavırlar yüzünden belki de benim görmek istemememden kaynaklı bir şekilde bunu görmemiştim. Nasıl olduğunun bir önemi artık yoktu ama bunu düşünmeden edemediğimi fark ettim. Yaralı biri yaralı başka birini hemen tanır diye düşürdüm bunca zaman ama ben Şerzat'ı tanıyamamıştım. İnce yaraları teninde ne kadar gizli saklıysa, tavırlarında da o kadar gizli saklıydı. Öfkesinin, asabiyetinin ve vurdumduymazlığının nedeninin bu olduğunu hiç düşünmedim. Zenginlik içinde büyümüş, ne isterse elde etmiş şımarık bir adam gibi gözükmüştü hep gözüme. Hovardanın teki işte! Her adımda görebileceğim bir erkek modeli! Düşüncem bundan ibaretken birden bire duvarları indi. Gözlerimin önünde küç
