Şerzat’ın sorusundan çok neyi duyup duymadığıyla ilgileniyordum. Bakışlarında herhangi bir hayret ya da kızgınlık yoktu. Sadece sorgulayarak bana bakıyordu ama bana bakışı boş gibi gelmiyordu. Bir cevap beklediği belliydi, bu bekleyişinin bile altında küstahlıkla dolu bir ima yer alıyordu.
"Alay edecek başka birini bulsana, bugün bence kotanı doldurdun."
"Senin üzerinde bir kota sınırım yok Roza."
"Gerçekten karı koca değiliz bunun farkındasın değil mi? Üstelik artık senin gel gitlerinle uğraşamam."
Birkaç adım atarak bize doğru yaklaştı.
"Levent'in yanında konuşmak istediğim konular değil bunlar. Özelimiz, özel olarak kalmalı ve Levent'i de böyle kötü şeylerle doldurmak istemiyorum."
Söylediği şey aklımda yankılanırken Levent'in nelere maruz kaldığını fark edemeyecek kadar kör ol
