Konağın önüne geldiğimizde içeride beni bekleyen insanların tamamen değiştiğini hissediyordum. Buna engel olamıyordum. Bir süre arabanın içinde bekleme sebebim buydu ancak bunu Şerzat’ı açıklayamazmışım gibi geldiği için sessizliğe bürünmüştüm ve o da beni anlayarak buna saygı göstermişti. Her şeyin benim için ve etrafımdakiler için değiştiğinin farkındaydım ve uzun sayılabilecek bir süre sonra eskiden olduğunuz yere döndüğünüzde bıraktığınız gibi bulamamanın korkusu her zaman artarak devam ediyor insanın içinde. Bunu tecrübe etmek dünyanın en kötü şeylerinden biri. Sanırım bunu tecrübe etmek beni çirkin bir yöntemle büyütüyordu. Orada, o konağın içinde neşeyle didiştiğim abim Azad artık evliydi ve eşi hamileydi. Onun yüzünden berdel ile evlenmek zorunda kalıp bir cehennemin içine düştüğüm
