2 AY SONRA...
İşi biten süpürgeyi merdivenlerin altındaki ardiyeye bıraktığımda derin bir nefes alarak mutfağa ilerlemiş buz dolabının kapağını açarak geç kalan kahvaltı için bir şeyler hazırlamaya başlamıştım.
Geride bıraktığımız günler kusursuz şekilde ilerlerken her günümüz şükrederek geçiyordu. Bebeğimiz her gecen gün büyümüş cinsiyetini göstermekte ısrarcı olsa bile altı buçuk aylık olmuştu bile. Dudaklarımdaki mutlu tebessümle birlikte dolaptan aldığım biberleri doğramaya başladığımda bir gözümde mutfağın duvarındaki saate kaymış Kenan’ın gelmek üzere olduğunu tahmin etmiştim. Hareketlerim biraz daha hızlanmış sebzelerin durduğu sepetten aldığın orta boy soğanı da doğramaya başlamıştım.
Kenan dün gece şantiyeden gelen bir telefonla sabaha karşı evden ayrılmak zorunda kalmış kontr
