CHAPTER 3: ANG LARO SA STUDIO
1201 Words
Nasa studio kami ni Eli ngayon. Kahit naman hindi niya ako kailangan dito para sa kahit anong shoot o fitting, nagpunta pa rin ako at nakikitambay. Kilala naman ako ng mga staff niya rito kaya hinahayaan lang nila akong pakalat-kalat sa dressing area at sa main lounge. Alam ko namang okay lang kay Eli na nandito ako. Kung may maitutulong ako sa kanya habang nag-aayos siya ng mga sketches, mas mabuti. Kung wala naman, nakaupo lang ako sa gilid at pinapanood siya sa mga ginagawa niya. Wala rin naman kasi akong magawa sa apartment ko kundi ang humilata.
At siyempre, may mas malalim akong dahilan. Nagsisimula na ang pusta namin nina Chloe. Kailangan kong humanap ng tyempo.
"Hoy, besh, ano kaya kung mag-mall ka na lang muna o mamasyal sa park? Kesa nandiyan ka na wala ka rin namang ginagawa. Di ka ba nabobored diyan?" pansin ni Eli sa akin habang seryoso siyang nagka-cut ng mamahaling satin na tela sa mahabang mesa.
Ako naman, panay scroll lang sa cellphone ko habang nakataas ang dalawang paa sa velvet na sofa niya. Truth is, talagang bored na ako. Kanina pa ako naghihikab. Pero dahil naghihintay nga ako ng chance para isagawa uli ang plano kong pang-aakit sa kanya, hinding-hindi ako aalis sa studio na 'to.
"Ayoko nga," sagot ko sabay baba ng cellphone ko. Tiningnan ko siya habang pawisan ang noo niya sa paggupit ng tela. Bagay na bagay sa kanya ang suot niyang black fitted shirt, bakat na bakat ang dibdib niya tuwing yumuyuko siya. "Mainit sa labas, Eli. Tsaka mas gusto ko rito, amoy aircon."
Umirap siya nang malutong. "Bahala ka sa buhay mo. Basta huwag mo akong guguluhin kapag dumating na ang tela galing Italy mamaya. Napakaselan niyon."
Nang mag-lunch break, umalis muna ang mga staff niya para kumain sa labas. Kaming dalawa na lang ang naiwan sa malawak na main studio room.
Doon na pumasok sa utak ko ang isang ideya. Tiningnan ko ang mahabang rolyo ng pulang sheer chiffon fabric na nakapatong sa gilid. Manipis ito, medyo see-through, at napakalambot ng bagsak.
Tumayo ako at kinuha ko ang rolyo ng tela. Naglakad ako pumasok sa pribadong draping room kung saan may malaking full-length mirror.
Hinubad ko ang suot kong t-shirt at maong shorts, hanggang sa maiwan na lang ang manipis kong kulay-balat na underwear at bra.
Pagkatapos, binalot ko ang sarili ko gamit ang pulang chiffon. Ginawa ko itong parang isang improvised na backless gown—nakatali sa leeg ko, nakabukas ang buong likod, at may napakataas na slit sa hita na kapag humakbang ako, kitang-kita ang buong binti ko hanggang bewang.
Sumandal ako sa pader sa gilid ng salamin at sumigaw. "Eli! Besh! Pwede mo ba akong tulungan dito? Sandali lang!"
Narinig ko ang mabibigat niyang yapak palapit. "Ano na naman ba 'yan, Sab? Sabi nang nagmamadali ako rito sa—"
Naputol ang sasabihin ni Eli nang itulak niya ang pinto ng draping room. Literal siyang napahinto sa may hamba ng pinto nang makita niya ang ayos ko.
Nakatayo ako roon, tila isang reyna na nababalutan lang ng manipis at transparent na pulang tela. Ang ilaw sa loob ng kwarto ay nakatutok sa akin, kaya naman lalong bumakat ang kurba ng baywang ko sa manipis na chiffon.
"Ano ba 'yan, Eli, tulungan mo naman ako," reklamo ko na sadyang ginawang pabebe ang tono. Naglakad ako palapit sa kanya, at sa bawat hakbang ko, lumalabas ang mahaba at makinis kong hita mula sa slit ng tela. "Gusto ko lang makita kung bagay sa akin ang kulay na 'to kapag ginawa mong gown para sa awards night sa susunod na buwan. Kaya lang, hindi ko maayos ang pagkakatali sa likod ko. Paki-tali naman oh."
Lumunok si Eli. Nakita kong rumehistro ang gulat at unti-unting pagbago ng timpla ng mukha niya. Pumasok siya sa loob ng kwarto at dahan-dahang sumara ang pinto sa likod niya.
"Napakalikot ng utak mo, Sab," mahina niyang sabi, medyo mababa ang boses kumpara sa kanina.
Lumapit siya sa likod ko. Ramdam ko agad ang init ng katawan niya kahit hindi pa siya tuluyang dumidikit. Iniangat niya ang kanyang dalawang kamay para hawakan ang dulo ng tela sa may batok at likod ko para ayusin ang pagkakatali niyon. Ang mga daliri niya, habang inaayos ang chiffon, ay sumasayad sa hubad kong balat sa likod.
Bawat dampi ng balat niya sa akin ay parang may dalang kuryente. Napakapit ako sa gilid ng dressing table.
"Bagay ba sa akin, Eli?" bulong ko habang nakatingin kami sa repleksyon naming dalawa sa salamin.
Mula sa salamin, nakita kong nakatitig si Eli sa hubad kong likod. Ang mga kamay niya sa likod ko ay biglang napatigil sa paggalaw. Hindi ko alam kung guni-guni ko lang, pero dahan-dahang bumaba ang mga palad niya mula sa batok ko, pababa sa gilid ng aking bewang—marahan, mariin, at tila nakakalimutan na niya na "best friend" ang hawak niya.
"Bagay," paos na sagot ni Eli. Ang tingin niya sa salamin ay dumiretso sa mga labi ko. "Sobrang bagay..."
Mas lalo akong lumapit sa kanya, hanggang sa maramdaman ko na ang matigas niyang dibdib na nakalapat sa hubad kong likod. Lumingon ako nang kaunti para harapin siya, dahilan para magkatapat ang mga mukha namin—ilang sentimetro na lang ang agwat ng mga ilong namin. Amoy na amoy ko na naman ang sandalwood na pabango niya na humahalo sa amoy ng tela.
"Eli..." tawag ko, ang mga mata ko ay bumaba sa labi niya.
Biglang humigpit ang hawak ni Eli sa bewang ko. Sa pagkakataong ito, hindi na ito hawak ng isang bakla na nag-aayos ng damit. Ang mga daliri niya ay bumaon sa balat ko, at naramdaman ko ang mabilis at malalim na paghinga niya. Ang mga mata niya ay nagbago—naging madilim, possessive, at puno ng tensyon na parang may pader na naman na gumuho sa loob ng pagkatao niya.
Pero bago pa man mangyari ang iniisip ko, biglang bumukas ang pinto ng main studio sa labas at narinig namin ang boses ng kanyang head sewer na si Aling Maria.
"Sir Eli? Narito na po ang delivery mula sa Bureau of Customs!"
Parang natauhan si Eli.
Mabilis niyang binitiwan ang bewang ko at napaatras siya, tila nahuli sa isang krimen.
Hinawakan niya ang kanyang mukha at huminga nang malalim bago ako tiningnan nang may halong inis at kalituhan.
"Magbihis ka na nga riyan, Sab! Huwag mong paglaruan ang mga tela ko!" bulyaw niya, pero halatang pilit lang niyang ibinabalik ang maarteng tono niya dahil nanginginig ang mga kamay niya habang inaayos ang sarili niyang t-shirt.
Mabilis siyang lumabas ng draping room at padarag na isinara ang pinto.
Naiwan akong nakatayo sa harap ng salamin, hawak ang pulang chiffon sa dibdib ko habang mabilis din ang t***k ng puso ko. Hindi ko alam kung dahil ba sa pusta kaya ako kinakabahan, o dahil sa katotohanang sa bawat araw na lumilipas... mas lalo kong nakikita na may natutulog na totoong lalaki sa loob ng best friend ko, at mukhang ako ang magiging dahilan ng paggising niyon.
- Writer
