CHAPTER 5: SELOS NG DESIGNER
1498 Words
Sabrina’s POV
"Sab, can you tilt your chin up a bit? Yan, perfect! Hold that pose!"
Narinig ko ang sunod-sunod na click ng camera sa harap ko. Kasalukuyan akong nasa studio para sa isang commercial shoot ng isang bagong local luxury clothing line. Hindi ito hawak ng kumpanya ni Eli, kaya naman malaya akong mag-inarte sa harap ng ibang photographer.
Pero ang nakakatawa, kahit hindi naman kailangan, nandoon si Eli sa gilid ng set. Nakaupo siya sa isang couch, kunwaring may binabasang fashion magazine, pero alam kong kanina pa lumilipad ang utak niya. Mukha siyang puyat na ewan. May kaunting itim sa ilalim ng mga mata niya at parang wala siya sa sarili simula pa kaninang umaga nang sunduin niya ako sa apartment ko. Mas naging masungit siya ngayon at halos ayaw akong tingnan nang diretso.
Problema nito? naisip ko, pero hindi ko muna pinansin dahil kailangan kong mag-focus sa trabaho.
Nang sumigaw ang direktor ng, "Okay, fifteen minutes break everyone!" ay agad akong bumaba sa maliit na stage para uminom ng tubig.
Pero bago ko pa marating ang table kung nasaan ang tumbler ko, may humarang na sa daan ko. Si Lander. Siya ang male lead model para sa campaign na 'to—matangkad, mestiso, chinito, at sikat na sikat ngayon sa mga billboard sa EDSA. Kilala rin siyang playboy sa industriya, at kanina ko pa napapansin ang mga pasimpleng haplos niya sa bewang ko tuwing may mga couple shots kami.
"Hey, Sab," nakangiting bati ni Lander, sabay abot sa akin ng isang bote ng mamahaling juice. "You looked incredibly hot up there. I was actually distracted during our shared layout."
Naramdaman ko ang pag-init ng pisngi ko, pero hindi dahil kinilig ako, kundi dahil nakita ko sa gilid ng mga mata ko na biglang ibinaba ni Eli ang hawak niyang magazine. Nakatingin siya sa amin ngayon nang mariin, salubong ang magkabilang kilay.
Biglang umandar ang mapaglaro kong utak. Aba, mukhang may magandang tsansa ako rito ah.
Kahit hindi naman kasama sa orihinal kong plano si Lander, bakit hindi ko i-maximize ang presensya ng lalaking 'to para subukan kung hanggang saan ang pasensya ng "best friend" ko? Kung bading talaga si Eli, wala siyang paki kahit makipag-landian ako sa harap niya. Pero kung tama ang hinala ko mula noong mga nakaraang araw... bibigay at bibigay ang preno niya rito.
"Talaga, Lander?" malambing kong sagot, sadyang nilakasan ko nang kaunti ang boses ko para umabot sa pwesto ni Eli. Kinuha ko ang juice at sinadya kong daitin ang mga daliri ko sa kamay niya. "Salamat ah. Akala ko nga ako ang nadidistract sa 'yo, ang galing mo kasing magdala ng anggulo."
Lander smirked, mukhang tuwang-tuwa na tinatablan ako ng karisma niya. "Salamat. By the way, are you free tonight after the shoot? May alam akong bagong speakeasy bar sa Taguig. Hidden gem, napakatahimik. Pwede tayong mag-nightcap."
Bago pa ako makasagot, narinig ko ang mabibigat at mabilis na yapak palapit sa amin.
"Hindi siya pwede," isang malamig at matigas na boses ang sumingit sa usapan.
Paglingon ko, saktong nakatayo na si Eli sa tabi ko. Wala ang pamilyar niyang maarte at nakatatawang aura. Ang mukha niya ngayon ay parang papatay sa tindi ng dilim ng ekspresyon. Tinitigan niya si Lander mula ulo hanggang paa na parang dumi lang ito na nakadikit sa sahig.
Napakunot ang noo ni Lander, halatang na-offend sa biglang pag-epal ni Eli. "Excuse me? And you are?"
"Elijah Torres," pagpapakilala ni Eli, ang boses niya ay mababa at may awtoridad na ngayon ko lang narinig. "I'm her exclusive designer... and her best friend. At may fitting kami ni Sab mamayang gabi para sa paparating na gala night. Kaya hindi siya pwede sa mga bar na sinasabi mo."
"Oh, the designer," medyo may pang-aasar sa tono ni Lander nang maalala niya kung sino si Eli. Alam ng buong industriya na kilalang gay designer si Eli, kaya siguro inakala ni Lander na wala itong banta sa kanya. "Bro, sandali lang naman ang nightcap. Tsaka break naman niya. Pwede namang i-reschedule ang fitting, 'di ba, Sab?"
Tumingin sa akin si Lander, humihingi ng kakampi.
Tiningnan ko naman si Eli. Ang panga niya ay nag-igting, at nakita kong nanginginig ang kamao niya sa gilid ng pantalon niya. Ang mga mata niya ay may parehong madilim at possessive na kislap na nakita ko sa dressing room at noong gabi sa sasakyan.
Bullseye, isip ko. Lihim akong napangiti sa tagumpay. Selos na selos ang lolo mo.
"Hala, oo nga pala, Eli," sabi ko, sadyang nagkunwaring nanghihinayang habang tumitingin kay Lander.
"Sayang naman, Lander. Gusto ko pa naman sanang sumama sa 'yo. Kaya lang, alam mo naman 'tong si Eli, napakahigpit pagdating sa mga schedules ko. Parang bodyguard kung mag-alaga."
Sinadya kong hawakan ang braso ni Lander at bahagyang pinisil 'yon bilang pagpapakita ng "closeness" sa harap ni Eli.
Nakita kong mas lalong nag-dilim ang mukha ni Eli nang makita ang kamay ko sa braso ni Lander. Sa isang iglap, hinawakan ni Eli ang pulso ko at marahas ngunit maingat akong hinila palayo kay Lander, dahilan para mapunta ako sa mismong likod ng malapad niyang katawan. Pinalitaw niya ang kanyang pagiging protektibo, hinarap niya si Lander habang nakaharang siya sa akin.
"Sabi nang hindi siya pwede," ulit ni Eli, sa pagkakataong ito ay may banta na sa boses niya na hindi mo iisiping manggagaling sa isang bakla. "Huwag mo nang pilitin kung ayaw mong kausapin ko ang brand manager ng shoot na 'to para palitan ka bilang male lead. Subukan mo ako, Lander."
Natigilan si Lander. Mukhang naramdaman niya ang seryosong panganib sa boses ni Eli kaya itinaas niya ang dalawa niyang kamay bilang tanda ng pagsuko. "Okay, okay. Relax, Torres. Sabi ko nga, walang pilitan. Mag-aayos lang ako doon."
Mabilis na tumalikod si Lander at naglakad patungo sa kabilang dulo ng studio.
Nang makalayo si Lander, bumalatay ang katahimikan sa pagitan namin ni Eli. Hindi pa rin niya binitawan ang pulso ko. Ang higpit ng hawak niya, ramdam ko ang init ng palad niya na tila nagpapasiklab sa balat ko.
"Eli, nasasaktan ako," bulong ko, pilit kong hinila ang kamay ko.
Natauhan siya at mabilis niyang binitiwan ang pulso ko. Humarap siya sa akin, ang paghinga niya ay mabilis pa rin at bakas ang galit sa mga mata niya.
"Ano ba 'yung pinalabas mo kanina, Sab?!" bulyaw niya sa akin, pero pinanatili niyang mababa ang boses para hindi kami marinig ng mga staff. "Nakikipag-landian ka sa lalaking 'yon sa harap ko? Alam mo ba kung anong klaseng playboy 'yan? Baka kung ano'ng gawin sa 'yo niyan sa bar na sinasabi niya!"
"Ano naman ang paki mo, Eli?" hamon ko sa kanya, itinaas ko ang aking baba at tinitigan siya nang diretso sa mga mata. "Buhay ko 'to, 'di ba? Tsaka single naman ako, single din siya. Kung gusto kong sumama sa kanya, anong masama roon?"
"Masama dahil—" naputol ang sasabihin niya. Literal na natigilan si Eli. Mukhang hindi niya rin alam kung paano ipapaliwanag ang sarili niya.
"Dahil ano, Eli? Dahil best friend kita?" panunubok ko pa lalo, dahan-dahan akong humakbang palapit sa kanya hanggang sa magkatapat na naman ang mga dibdib namin. "O baka naman... may iba pang dahilan kung bakit ayaw mo akong pasamahin sa ibang lalaki?"
Lumunok si Eli nang napakalalim. Nakita kong bumaba ang tingin niya sa mga labi ko, at doon ko napansin ang pawis na gumagapang sa gilid ng noo niya. Mukha siyang taong gipit na gipit na sa sarili niyang emosyon. Parang may kung anong digmaan na nagaganap sa loob ng utak niya ngayon na pilit niyang pinipigilan.
"H-Huwag kang assumera, Sabrina Mendoza," sa wakas ay sabi niya, pero ramdam ko ang pagka-utal at kawalan ng kumpiyansa sa boses niya. Umiwas siya ng tingin at umatras. "Ayoko lang na mapunta ka sa gago, mapanira 'yan sa image mo bilang top model ng atelier ko. Iyan lang 'yon."
Mabilis siyang tumalikod at naglakad pabalik sa couch, pero sa pagkakataong ito, hindi na niya binuksan ang magazine. Nakatitig lang siya sa kawalan, seryoso ang mukha, habang ang mga kamay niya ay nakasuntok pa rin sa hangin.
Napatayo ako roon, dahan-dahang hinawakan ang pulso ko na hinawakan niya kanina. May kaba at excitement na humahalo sa puso ko.
Image ko lang ba talaga ang inaalala mo, Eli? O natatakot ka na dahil nare-realize mo nang unti-unti na nagseselos ka bilang isang purong lalaki?
Ngingiti-ngiti akong bumalik sa set nang sumigaw muli ang photographer. Mas ginandahan ko ang mga pose ko, at sa bawat pag-ikot ko, alam kong may isang pares ng mga mata na hindi na kayang alisin ang tingin sa akin kahit gustuhin man niya. Day 5 pa lang ng pusta, pero pakiramdam ko, unti-unti nang nahuhulog ang reyna ng mga pader sa sarili niyang bitag.
- Writer
