“Saan tayo pupunta?” tanong ko kay Carl Wayne habang nasa biyahe kami.
“Sa Villa Valeria,” tugon naman niya.
Sa likuran ako umupo upang tabihan ang anak naming si Charlie. Kapag ganito kasing kasama namin sa biyahe ang bata ay ‘di ako umuupo sa tabi ni Carl Wayne.
Charlie is still a kid. May kalikutan pa rin siyang taglay at nagagawa, kaya mahirap magpakakampante.
“Villa Valeria...” pag-uulit ko sa sinabi ni Carl Wayne.
Hindi ko pa narating ang lugar na iyon pero parang narinig ko na siya minsan. Hindi ko nga lang maalala kung saan at kailan.
Pilit kong inapuhap sa sariling isipan kung saan narinig ang Villa Valeria. Hindi ko namalayan na huminto na pala ang sasakyan namin sa may tapat ng mataas na gate. Napapitlag na lamang ako nang bumusina ang sasakyan ni Carl Wayne kasunod nang p
