เจ้าสาวของเสี่ยฤทธิ์ชาติ

บทที่ 3 อื้อหือ ใหญ่จัง 2

คนเฬวววว... อีเสี่ยนี่กวนตีนนนน พอเขาเปิดประตูเดินออกมาโดยที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเหลือกางเกงย้วยๆ ตัวเดียว จากเสี่ยรูปหล่อกลายร่างเป็นอาแปะไปในบัดดล กล้ามเนื้อตึงแน่นกว่าที่คิดมากแม่ ห***มสีชมพู... หายากนะที่ผู้ชายจะมีห***มสีชมพูน่าเอ็นดูขนาดนี้ มัดกล้ามอันแข็งแรงของชายผู้นี้อาบไล้แสงไฟดูสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ กลิ่นหอมของชายชาตรีและมัดกล้ามอันแข็งแกร่งของเขา ช่างมีเสน่ห์สะกดใจอีจี้เหลือทน

และ... ค่ะ คำสาปของฉันก็เริ่มทำงาน สายตาตวัดไปที่เป้าห่อหมกของเขาโดยอัตโนมัติ คือไม่ได้ตั้งใจมอง แต่สายตามันถูกดูดไปเอง เข้าใจมั้ย

มันห้อยออกมาทั้งยวงเลยค่ะ!!

และดูเหมือนว่าเขาจะไม่รู้ตัวว่าเป้ากางเกงมันขาด... ถามจริง ไม่เย็นช่วงล่างบ้างอ่อ

ไม่ ไม่ได้ เราเป็นผู้หญิงจะดูยวงไข่แบบนี้ไม่ได้!! ลูกตาของฉันปูดถลนออกมา และบ้าเอ๊ย ฉันกำลังจ้องส่วนงอกส่วนย้อยของเสี่ยในระยะไม่เกินหนึ่งเมตร เต่งตึง ใสวับ สีชมพูน่ารักเชียว แต่ขนาดน้องๆ หำไคจูเลยค่ะ อยากจะเข้าไปวัดขนาดลงบันทึกกินเนสส์เวิลด์เรคคอร์ด แล้วฉันจะวิเคราะห์เครียดขนาดนี้ไปเพื่ออะไร ถามก่อน

และแล้วเขาก็เริ่มรู้ตัว ก้มลงโกยพร้อมกุบขมับ ใบหูของเขาแดงก่ำ ส่วนฉันทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น หนูไม่เห็นอะไรเลย เป็นสถานการณ์เดดแอร์ที่โคตรจะอึดอัด และแล้วก็เป็นผู้ใหญ่มากประสบการณ์ที่เอ่ยทำลายความเงียบออกมาก่อน

“กางเกงของที่นี่แปลกดีนะ เขาจงใจตัดเป้ากางเกงออกรึไง”

“เปล่าค่ะ”

“เมื่อกี้เห็นอะไรรึเปล่า”

“เห็น”

ฉันเป็นคนตรงไปตรงมา คิดอะไรก็พูด เห็นก็บอกว่าเห็น ใครๆ ก็เลยบอกว่าฉันกระด้างเกินไป ตอนนี้ฉันตระหนักแล้วว่าฉันเสียความบริสุทธิ์ทางสายตาไปเรียบร้อยแล้ว ภาพยังติดเต็มสองเบ้าตา ไม่รู้ว่านั่นหำหรือถุงชงกาแฟกันแน่คะ ถ้าจะย้อยขนาดนั้นเอาไปพันรอบเอวไว้ก็ได้นะ แทนเข็มขัดไง ฉันนึกภาพเป็นฉากๆ โอ้มายบุดด้า ฉันหยุดคิดไม่ได้เลยค่ะ คนใจบาปหยาบช้าอย่างฉันจะต้องตกนรกมั้ย ขอนรกขุมที่มีชาบูกับเกมกดก็แล้วกันนะ

คำตอบของฉันทำเสี่ยตรงยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้ว และด้วยความที่กางเกงมันย้วย ถ้ามัดเชือกไม่แน่น เอวยางยืดก็จะย้อย ฉันจึงเห็นแก้มสะโพกแน่นๆ กับกล้ามเนื้อวีไลน์ที่หายลับไปใต้กางเกงเต็มสองลูกตา นาทีนี้อยากกระชากกางเกงลงมาให้รู้แล้วรู้รอด

อา... เย็นไว้ไอ้จี้ ก็แค่ยวงไข่ ฉันยังไม่ตายสักหน่อย เราเคยเห็นของอาแปะอากงแก่ๆ มันเยอะแยะไม่ใช่รึ เพราะงั้นสงบใจไว้ อย่าได้เปิดเผยออกไปว่าฉันสนใจไข่เสี่ย แต่หนังหน้าแสดงอาการไปหมดแล้วไง ฉันจึงมั่นหน้า ยื่นเชือกฟางให้เสี่ยเจ้าของมัดกล้ามแข็งแรงให้ช่วยกรุณาโกยพวงกลับเข้าไปแล้วเอาเชือกรวบเป้าไว้นะคะ ถ้าเกิดหลุดหายไปดิฉันก็ไม่มีปัญญาหามาคืนให้ค่ะ

“ทำไมถึงไม่ซื้อกางเกงใหม่ให้ลูกค้า”

“ไม่มีเงินค่ะ”

ชัดเจน ตรงประเด็น

“ซื้อใหม่กี่รอบก็ขาดเหมือนเดิม สองสามวันก็ขาดแล้ว เราก็เลยไม่ซื้อจนกว่าจะเปื่อยยุ่ยกันไปข้างหนึ่ง วัดกันว่ากางเกงจะไปก่อน หรือลูกค้าจะไปก่อนค่ะ” ฉันผายมือไปยังทางเข้าออนเซ็น พอเขาเห็นอายุเฉลี่ยของลูกค้าจีจี้เลิฟ เลิฟ เขาก็พยักหน้า โอเค ไออันเดอร์สแตนท์

“เสี่ยๆ ขอถามอะไรตรงๆ ได้มั้ย จี้รู้ว่าเสี่ยเป็นคนใจดี จี้ถึงได้กล้าถาม”

“ถามมา”

“จี้ไม่ได้ทะลึ่งนะ แต่อยากรู้ว่าใหญ่ยาวขนาดนี้ ไม่ลำบากชีวิตเหรอเสี่ย”