บทที่ 3 อื้อหือ ใหญ่จัง 3
1043 Words
“จี้ไม่ได้ทะลึ่งนะ แต่อยากรู้ว่าใหญ่ยาวขนาดนี้ ไม่ลำบากชีวิตเหรอเสี่ย”
“ลำบากสิ”
“สาวไม่ค่อยยอมให้ปั๊ม?”
“เปล่า มันลึกซึ้งกว่านั้น” ร่างสูงใหญ่เดินอยู่ข้างหน้าฉัน แผ่นหลังกว้างอัดแน่นไปด้วยประจุพลังงาน กล้ามเนื้อสวยชัดมากแม่ เขาเดินช้าพลางเอี้ยวหน้ามาเพื่อยืนยันคำถาม “แน่ใจนะว่าจะฟัง”
“ถ้าไม่แน่จะกล้าถามเหรอ”
เสี่ยหันหน้ากลับมาเชิงด่าว่ากวนตีน ในเมื่อกล้าถาม เขาก็กล้าคุย
“แค่นั่งส้วมปุ๊บ มันก็จุ่มน้ำในโถ บางทีรีบๆ ถอดกางเกงแล้วนั่งฟาดพั๊วะขอบชักโครก หรือนั่งยองๆ จะขัดเท้าตอนอาบน้ำ มันก็เรี่ยราดเขี่ยพื้นอีก”
ฉันกลั้นขำจนจมูกบาน นึกถึงพี่โต รายนั้นก็หำโตเหมือนชื่อเช่นกัน รายนั้นใส่บ๊อกเซอร์ หำมันก็เบี่ยงไหลเข้าซอกเป้า หรือจะใส่อันเดอร์แวร์ทรงบรีฟ เจ้าหำมันก็พร้อมออกมาเซย์เฮลโหล โผล่ชูหัวข้างบนมั่ง ข้างๆ มั่ง หำไหลตลอด ถามว่าฉันรู้ได้ไง ก็แอบดูสิคะ แหม ระดับนังจีจี้ซะอย่าง อยากรู้อะไรก็ต้องได้รู้ค่ะ ยูโน้ว?
ร่างสูงใหญ่ก็ดูจะแปลกใจที่ต่อมยางอายของฉันน้อยเสียเหลือเกิน แถมคุยกันเหมือนรู้จักมานาน ซึ่งไม่ต้องทำหน้าแปลกใจค่ะเสี่ย ฉันถือว่าเราแน่นแฟ้นกันด้วยมิตรภาพผ่านยวงไข่ไปแล้ว ต่อไปนี้จะคุยกันเรื่องหำก็เรื่องเล็กแล้วค่ะมึง ฉันนำทางเขาผ่านดงอาแปะอากงซึ่งต่างก็ฮือฮาเพราะนานมากแล้วที่ไม่มีลูกค้าใหม่เข้ามา แถมยังหนุ่มฟ้อกล้ามแน่น หน้าตาดีเกินมาตรฐานอีกต่างหาก เสี่ยเห็นฉันเดินฝ่าดงอากงโป๊ เขาก็เริ่มเข้าใจว่าฉันชินแล้วนี่เอง
“เธอรู้ใช่มั้ยว่าแม่เธอติดต่อฉัน บอกว่าต้องการให้ฉันเลือกลูกสาวไปเป็นเมียขัดดอก”
“รู้ค่ะ”
“แล้วเธอคิดว่ายังไง” มือแกร่งขยุ้มยิกยิกตรงเชือกรัดเป้ากางเกง เอิ่มม... คือเสี่ยต้องการจะสื่ออะไร
“ทำไมผู้หญิงต้องเป็นฝ่ายถูกเลือกอ่ะ อีกอย่างเราเพิ่งรู้จักกันเมื่อคืน ถ้าจะเสียซิงให้เสี่ย จี้ก็ต้องส่องให้ดีๆ ก่อนป่ะ”
เขาหัวเราะ รอยยิ้มพึงพอใจและเสยเผ้าผมแบบสบายๆ ทว่าดูดี “ฉันว่าเธอส่องฉันทุกซอกทุกมุมแล้วนะ”
“เออ จริง”
“มานั่งคุยเป็นเพื่อนฉันก่อนสิ เธอเป็นคนเปิดเผยดี ฉันชอบ” ร่างสูงใหญ่เริ่มตักน้ำร้อนในบ่ออนเซ็นมาราดตัวเพื่อปรับอุณหภูมิ หยดน้ำไหลพรูไปตามมัดกล้ามสวยงาม กางเกงขาสั้นที่ว่ายั่วสายตาเปียกแนบเนื้อ การเคลื่อนไหวของเขานุ่มนวล เงียบงันแต่ดูสวยงามอย่างยิ่ง แม้แต่อาแปะอากงที่แช่อยู่ในบ่อยังมองตาม ร่างกำยำเอนกายมาข้างหน้านิดๆ ทำให้มัดกล้ามของเขาตึงแน่นตรงหน้าฉัน
อย่าไปสนใจ... อย่าไปสนใจ...
ฉันท่องในใจซ้ำๆ ความองอาจของเขามากพอที่จะท้าทายดวงตะวัน ร่างกำยำหยาดพราวด้วยหยาดน้ำ แนวขนรัญจวนบนกล้ามท้องน้อยและหายลับไปใต้ขอบกางเกงทำให้ฉันรู้สึกวูบวาบ เซ็กซี่ขยี้ใจมากพ่อเอ๊ย
ร่างกำยำค่อยๆ หย่อนขาลงไปก่อนแล้วนั่งบนขอบบ่อ
“มานี่มา” เขากวักมือเรียกให้มานั่งข้างๆ แล้วมันเรื่องอะไรถึงชวนฉันให้ดูเขาแช่น้ำวะคะ เชือกรัดเป้ากางเกงของเสี่ยจะหลุดไหมนะ ไม่สิ ฉันต้องเลิกนิสัยจกเปรตนี่เสียที ฉันรีบส่ายหน้าไล่ภาพกระบอกตั๋วรถเมล์ที่ยังติดตาให้หลุดๆ ออกไป แต่แม่สั่งไว้ให้ดูแลลูกค้าวีวีไอพีท่านนี้ไว้เหนือเกล้า ฉันจึงหย่อนขาแช่น้ำร้อนเป็นเพื่อนและควักไอโฟนมานั่งกดเกมออนไลน์เล่นฆ่าเวลา
“ชอบเล่นเกมเหรอ” เขายื่นหน้าเข้ามา สบตาประสานกัน “เล่นอะไร”
“เคยเล่นมั้ย ตั้งทีมตีป้อมฝ่ายตรงข้ามให้ได้ สนุกนะ เสียอย่างเดียวไม่ค่อยมีตังค์เติมเกมซื้ออาวุธ โอ๊ะๆ เพื่อนเรียกให้ช่วยแล้ว” ฉันขยับไอโฟนแบ่งให้เขาดูด้วย ใบหน้าของเสี่ยฉายแววแปลกใจ ก่อนที่มุมปากของเขาจะยกโค้งขึ้นเล็กน้อย เดาไม่ออกว่ากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่
เขาดูฉันเล่นเงียบๆ สักพักก็แบมือ
“ขอเล่นบ้างสิ”
“อ่ะ ลองดู กดตรงนี้ๆ กดเลยๆ นั่นแหละๆ”
ฉันนั่งสุมหัวเล่นเกมกับเสี่ย แม่แอบดูอยู่จึงกุมขมับปวดกบาล ตอนแรกเสี่ยก็ยังไม่คล่อง แต่พอจับจุดได้ก็รัวนิ้วเร็วกว่าฉันเสียอีก ข้อนิ้วของเขายาวกว่าเลยรัวอาวุธได้แม่นยำ ทีนี้แช่ออนเซ็นอะไรไม่ได้อยู่ในความสนใจของฉันกับเสี่ยแล้ว โทนี่เพื่อนเลิฟล็อกอินเข้ามาเล่นเกมด้วย ปกติเขาจะคอยคุ้มกันให้ฉัน แต่มาวันนี้สไตล์การเล่นดุดันเปลี่ยนไปจนโทนี่โฟนอินถามว่าวันนี้ยูโหดจัง ไม่รอใช้ไอเทมเกมของเขาก่อนเหรอ
ฉันจะตอบว่ารอ แต่เสี่ยตอบก่อนด้วยภาษาอังกฤษสำเนียงดี
“ไม่จำเป็น”
แล้วเสี่ยก็กดซื้อไอเทมในเกมเอง วูบเดียวสองล้านกว่าบาท ฉันร้องเพราะไม่มีปัญญาจ่าย แต่เสี่ยตอบคำเดียวว่า“เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา ถ้าเล่มเกมเมื่อไหร่ก็เชิญฉันเข้าก๊วนด้วย”
“อ่ะ งั้นก็แล้วแต่” เราจ้องหน้าจอกันหูตาเหลือก หัวชนกันตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้
“อาตี๋ ไม่แช่น้ำแล้วรึ”
“อย่าไปกวนสิวะ คนเขากำลังจะจีบกัน”
“มันใช่เหรอ ไม่น่าจะใช่นะ” อาแปะรวมหัวกันวิเคราะห์ เพราะดูแล้วก็แค่เล่นเกมด้วยกัน จีบกันตรงไหนวะ อากงซึ่งเป็นผู้อาวุโสสูงสุดจึงชี้ทางสว่าง
“ตัวงี้ชิดติดกันขนาดนั้น ดูแววตาไอ้หนุ่มมันสิ มันแกล้งหลอกสาวให้มาใกล้ๆ เชื่อเหอะ เดี๋ยวเผลอแวบเดียวจับปล้ำแน่นอน อั๊วะก็เคยใช้มุกนี้”
- Writer
