เจ้าสาวของเสี่ยฤทธิ์ชาติ

บทที่ 3 อื้อหือ ใหญ่จัง 4

“นั่นเป็นกล่องสุ่มไอเทมเสริม ต้องทำภารกิจให้ผ่านก่อน ดาบมังกรจะต้องใช้แบบนี้...” เรานั่งขัดสมาธิ หันหน้าเข้าหากันอยู่ที่ขอบบ่อออนเซ็น ใครจะพูดจะแซวอะไรไม่ได้ยินแล้วเพราะตั้งสมาธิอยู่ที่เกม ริมฝีปากของเราอยู่ใกล้กันชนิดที่ว่าหมิ่นเหม่ ต่างสัมผัสไอร้อนจากลมหายใจของอีกฝ่าย มีอยู่จังหวะหนึ่งเสี่ยกดพลาด ฉันจึงกระโดดพรวดปีนไปกอดตัวเสี่ยอยู่ข้างหลัง แล้วจับคอนโทรลเกม รัวนิ้วยิกๆ ลูกตาปูดเพราะลุ้นหัวฟู ถ้าเสี่ยผ่านด่านตรงนี้ได้ฉันจะได้ไอเทมหายาก ฉันเล่นด่านนี้ไม่ผ่านสักที เล่นแล้วเล่นอีกก็ยังไม่รอด วันนี้ได้เสี่ยมือนิ่งๆ มาจับเกม ไม่ว่ายังไงก็ต้องเคลียร์ด่านให้ได้!

“กรี๊ดๆ เสี่ยเก่งจัง อร๊ายย นั่นแหละเสี่ย แรงๆ อ๊า...”

ฉันขย่มตัว กระโดดเหมือนแมวไปมารอบๆ ตัวเขา จะมารู้สึกตัวอีกทีก็อีตอนที่เงียบกันไปหมดทั้งบ่อออนเซ็น ฉันถึงได้เริ่มเอะใจ ก้มดูตัวเองว่าเผลอขี่หลังเสี่ยไปแล้ว

“แหะๆ เสี่ยพักผ่อนตามสบายนะ จี้อยู่แถวๆ นี้แหละ ถ้าต้องการอะไรก็เรียกได้ตลอดค่ะ ฝากดูอากงง้วนกับอากงเฮงหลีด้วยนะ แกชอบหลงหาห้องน้ำไม่เจอ แหะๆ ไปแระ” ฉันรีบพุ่งตัวออกไปก่อนที่จะโดนด่า พอเดินผ่านห้องที่คุณโชคกับคุณนายทองสุกนั่งอยู่ ฉันก็ได้ยินแว่วๆ ว่าแม่จะให้พี่อ้อแอ้แต่งกับเสี่ยฤทธิ์ชาติ

“อย่างน้อยมันก็เรียบร้อยกว่า มีงานมีการทำ เสี่ยเขาคงจะชอบผู้หญิงเก่งๆ มากกว่า”

“แต่เราควรจะถามความสมัครใจของอ้อแอ้ก่อน”

“ไม่ต้องถามหรอก เสี่ยเองก็ท่าทางสนใจอ้อแอ้ ดีแค่ไหนแล้วที่ไอ้จี้มันไม่ทำเสียเรื่อง”

“ฉันว่าเธอเปลี่ยนใจตอนนี้เถอะ”

“สมัยเรา ผู้ใหญ่จัดแจงจับคู่ให้ เราเจอหน้ากันครั้งเดียวตอนดูตัว วันต่อมาก็ตอบตกลงแต่งงานกันเลย ฉันจะให้อ้อแอ้ลองเจอเสี่ยเขาสักครั้ง เชื่อเถอะเฮีย อ้อแอ้ต้องชอบเสี่ยแน่ๆ ไม่รู้ล่ะ ยังไงฉันก็จะให้อ้อแอ้แต่งกับเสี่ย”

เพลงค่าน้ำนมต้องขึ้นแล้วไหม ฉันแอบฟังเงียบๆ ชินแล้วล่ะที่พ่อกับแม่อะไรๆ ก็พี่อ้อแอ้ดีกว่า ฉันถูกเปรียบเทียบมาตั้งแต่เด็กแล้วเพราะพี่อ้อแอ้คลานได้เร็วกว่า ลุกขึ้นเดินได้ก่อน เรียกพ่อเรียกแม่ได้ตั้งแต่อายุไม่ครบขวบ ส่วนฉันเกือบสองขวบถึงจะยอมพูด โตมาเลยพูดไม่หยุด เรื่องเรียนเรื่องกีฬา พี่อ้อแอ้ไม่เคยทำให้พ่อแม่ผิดหวัง ส่วนฉันแค่รอดผ่านเกณฑ์ไปวันๆ เป็นพวกเด็กท้ายห้องที่บ้าทำกิจกรรมและวันๆ รอคอยจะได้ใส่ชุดเชียร์ลีดเดอร์เต้นจ้ำบ๊ะ พวกเพื่อนกะเทยก็ทำนายไว้แล้วว่าชีวิตฉันจะต้องกำพร้าผัว ฉันก็ว่างั้น

…………………

เสี่ยฤทธิ์ชาติก็เป็นคนน่าคบหาคนหนึ่ง และเขาเป็นคนเดียวที่ไม่ดุใส่ฉันเวลาฉันเล่นเกม ฉันก็อยากเชียร์ให้พี่สาวได้กับคนดีๆ ในเมื่อรู้ล่วงหน้าแล้วว่าพี่อ้อแอ้ต้องแต่งกับเสี่ย ฉันจึงคว้าไอโฟนโทรรายงานพี่สาวแบบละเอียดยิบทุกรูขุมขน แต่พี่ตัดสายทิ้งไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ อีโธ่ รู้เขารู้เรา เป่าร้อยครั้งอร่อยร้อยครั้งนะพี่ พอโทรหาพี่โตเพื่อบอกข้อมูลเพื่อทราบให้ฟังว่าพ่อกับแม่คุยอะไรกัน และบอสของบอสพี่อ่ะ หำใหญ่อลังการตัวพ่อมาก มหึมาค่ะ

“ไอ้จี้ แกนี่มัน... ไอ้ที่เล่ามาเนี่ย แกต้องการอะไรจากสังคม ไอ้แอ้มันโทรมาร้องไห้กับพี่อยู่เนี่ย เป็นพี่น้องกัน ทำไมชอบแกล้งกัน ทำไมไม่รักกัน”

“พี่โตเคยดูปลาบู่ทองไหมคะ รู้จักมั้ยกาสะลองกับซ้องปีบ ผักบุ้งกับกุ้งนางอ่ะ”

“...”

พี่โตเงียบไปอึดใจ ก่อนจะด่าต่อ “ไอ้จี้ ถ้าแกไม่ช่วยก็อย่าซ้ำเติมไอ้แอ้มันสิ”

“เออ ไอ้จี้ทำอะไรก็ผิด เสี่ยริชชี่เขาเป็นคนแบบนี้ๆๆๆๆ จี้ก็บอกหมด ถ้าพี่อ้อแอ้ไม่ชอบก็บอกปฏิเสธไปสิ ถ้าชอบก็สานต่อแค่นั้นเอง เสี่ยเขาก็แมนๆ พูดรู้เรื่องนี่นา กลายเป็นว่าจี้ซ้ำเติมพี่อ้อแอ้ซะงั้น ต่อไปจี้จะไม่ยุ่งด้วยแล้ว”

ฉันร้องไห้เหมียนหมา ก่อนจะเห็นว่าแม่เดินออกไปขึ้นรถ บอกว่าจะรีบไปเช่าชุดเจ้าสาวให้พี่อ้อแอ้ เดี๋ยวก่อนนะแม่!! ฉันพยายามวิ่งตามไป แต่แม่ขับรถออกไปแล้ว

จะรีบไปไหนคะคุณนายทองสุกกก!!!