บทที่ 6 เข้าห้องหอ
ไม่มีใครรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่กันแน่
ไม่ค่อยมีใครรู้ประวัติส่วนตัวของเสี่ยฤทธิ์ชาติมากนัก ไม่ใช่ว่าเขาเป็นคนเก็บตัวหรือมีความลับอะไร แต่เป็นเพราะผู้คนไม่กล้าละลาบละล้วงหรือล่วงเกินถาม เมื่อประมวลเข้ากับเสียงลือเสียงเล่าอ้างต่างๆ และความสามรถอันเอกอุในเกมกระดานเงินตรา สิ่งใดที่เขาต้องการ ไม่มีที่จะทำไม่ได้ สิ่งใดที่เขาลงมือ ไม่มีที่จะไม่สำเร็จผล ทุกคนจึงพากันคิดไปว่าชายรูปงามผู้นี้ย่อมต้องเข้าถึงตัวได้ยาก หากไม่ใช่ระดับซีอีโอขึ้นไปก็ไม่มีสิทธิ์พูดกับเขา
แต่แท้จริงแล้วตรงกันข้ามเลยต่างหาก
เขาเป็นคนง่ายๆ สบายๆ และเปล่าเปลี่ยว ทว่ารอบตัวเขาเต็มไปด้วยพวกประจบสอพลอ หรือไม่ก็เข้าหาเพื่อผลประโยชน์ เดิมทีเขาก็นึกเบื่อหน่าย แต่นานวันเข้าก็เริ่มสนุกที่จะทายใจคนที่เข้าหาว่าต้องการอะไรจากเขา ไม่ว่าจะเป็นเงิน เซ็กซ์ เงินบริจาค แรงสนับสนุนทางการเมือง บางคนต้องการขายนั่นขายนี่ให้หรือ
