บทที่ 7 เป่าเด็กเข้าท้อง
ฉันหมกมุ่นอยู่กับการโกนหมออ้อยอยู่เป็นชั่วโมง ปาดซ้ายแหว่งเลยปาดขวาเพิ่ม เอ้า ไม่เท่ากันอีก สรุปโกนเอาให้มุ้งมิ้งใสเกลี้ยงไปเลยก็แล้วกัน เมื่ออาบน้ำเรียบร้อยแล้วก็ต้องมาเครียดเรื่องชุดนอนต่อ ปกติฉันใส่เสื้อยืดกางเกงเจเจนอน แต่นี่เป็นคืนเข้าห้องหอเพราะฉะนั้นก็ต้องดูดีนิดนุง ฉันต้องใส่ชุดนอนประมาณไหนดีล่ะเนี่ย... ฉันคุ้ยหาชุดชั้นในลูกไม้ตัวเก่งซึ่งมันย้วยหมดแล้วอ่า ทำไง
ไม่ต้องใส่ก็แล้วกัน!
ฉันหันไปเห็นเสื้อผ้าของเสี่ย ไม่รู้อะไรดลใจให้คว้าเสื้อเชิ้ตที่เขาถอดพับเอาไว้มาใส่ ก่อนจะนึกทึ่งเพราะว่าเสื้อของเขาตัวใหญ่กว่าที่คิด ทำให้ฉันนึกถึงตอนเด็กที่แอบเอาเสื้อพ่อมาใส่เล่นไม่มีผิด ประเด็นก็คือเสื้อตัวเองก็มีทำไมไม่ใส่คะนังจีจี้ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน คงอยากจะทำความรู้จักคุ้นเคยเขาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ล่ะมั้ง
หอมอ่ะ ใช้น้ำยาปรับผ้านุ่มยี่ห้ออะไรนะ มันคาใจจริงๆ
เมื
