SCU THE SERIES • ANTHOLOGY | BOOK 4 | COMPLETED ~ Tagalog

Succubus 01 : Thirdy's Ideal Girl

SUCCUBUS CLASMATE (R18+)

01 : THIRDY's IDEAL GIRL

Thirdy P.O.V

SA mga kuwentong-bayan ng alamat na midyibal, ang isang sukubo (Succubus) daw ay isang uri ng babaeng demonyo o entidad na sobrenatural na lumilitaw sa loob ng mga panaginip, at nagiging isang anyong babaeng tao upang makapang-akit ng mga lalaki, na karaniwang sa pamamagitan ng pakikipagtalik.

Ang katumbas nitong lalaki ay tinatawag namang ingkubo (Incubus).

Pinanghahawakan ng mga tradisyong panrelihiyon na ang paulit-ulit na pakikipagtalik sa isang succubus ay maaaring magresulta sa panghihina ng kalusugan o kaya sa kamatayan.

Totoo kaya sila? Sa totoong lang hindi ako naniniwala o paniwalain sa mga ganiyang mga kakatwang kuwento ng mga matatanda. Pero paano kung may makita at makilala akong isa? Isang modern succubus na malayong-malayo sa mga kuwento. Hindi nalang sila — I mean hindi sila sa panaginip puwede mangbiktima kun'di kahit sa tirik ng araw at gising ang biktima. Nagagawa pa nilang makisalamuha. Hindi natin alam baka nga nagtatago sila sa ibat-ibang antas at pagkakilanlan ng tao.

May police, may doctor, may businessman, may teacher, may ordinaryong mamamayan, at maaaring may studyante...

Paano kung ang isa sa kanila ay ideal girl at crush ko pa?

---

“I HEARD and someone said that you like me. Is that true?” tanong sa akin ng babaeng mala-dyosa ang kagandahan at

ina-adore, crush na crush ko, saka classmate ko na si Katrina. Katrina Ramirez — Ilang buwan palang siya sa school bilang transferee pero nabihag na niya ang puso ko. Ugh! Damn. I may sound cheesy as hell. But that’s how I feel for her. Katrina as far as I know is a half american so her actions and habits are kind of liberated. I found out she was from a place I don’t remember she said in the U.S.

“Uhmm. Pa-paano mo nalaman iyon?” nauutal ko na tanong at pagkagulat. Nilapitan niya ako na parang nagagalit siya sa akin kaya takot na takot ako na umamin na may gusto nga ako sa kanya kahit chance ko na ito na mag-confessed.

Bakit ba kasi napaka-torpe ko?

“That doesn't matter anymore,” turan naman niya saka ako napatitig sa mukha niya nang bigla siyang magbaba ng tingin. Ang cute cute niya talaga. Para siyang anime girl na nabuhay at napunta sa realidad. Kaya na-love at first sight ako sa kanya e, noong una ko siyang makita sa garden ng school kung saan narito kami ngayon na nag-uusap.

Nang bigla ay inilagay niya ang kamay niya sa pisngi ko saka niya inulit ang kanyang tanong. May gusto ba daw ako sa kanya? Ngayon ay nasa mahinhin na mapang-akit naman ang tono ng kanyang boses na hindi katulad kanina ay parang kakainin niya ako ng buhay.

Saka ako napahawak sa dibdib ko na kumikirot sa kaba dahil nahihiya at natatakot ako umamin. At the same time excited naman ako.

Napatitig ako sa mukha niya. Is she really waiting for my answer if I really like her? What if hinihintay niya ang sagot ko na ‘yes’ para bastedin lang din ako. Tinatanong niya ito sa akin ngayon para maliwanagan siya. Argh!

“Oh ano?” tanong niya muli. Parang naiinis na siya sa akin. Binitiwan niya ako sa pisngi ng kamay niya. “Do you have a feelings for me?”

Hindi ako kaagad nakasagot sa kanya dahil sa mga pangamba ko kaya naman ay nagdesisyon siyang umalis. Nang hindi pa siya nakakalayo ay tumakbo na ako at hinila ang kamay niya para official na aminin ang feelings ko para kay Katrina.

“Oo gusto kita, gustong-gusto kita!” sambit ko. Sabay ngingitian ko lang sana siya pabalik noong nginitian niya ako pero manlalaki ang mata ko sa gulat sa susunod na mangyayari noong bigla ay kuhanin niya na ngayon ang magkabilaang pisngi ko para ibaba sa kanya at simulang halikan. Isang uri ng halik na french kiss ang ginawa niya sa akin na hindi ko namamalayan ay unti-unti ko naring natututunan para halikan siya sa uri din ng french kiss pabalik.

Solid! Hindi ko inaasahan ito! Nahahalikan ko ang crush ko? Yes! Tapos french kiss pa. Damang-dama ko ang malalambot niyang labi at dila. Hindi ko tuloy maiwasang tagalan pa iyon. She has a sweet lips. Hindi ko mapigilan. Para akong biglang naging high noong magdampian ang aming labi. Lalo na kung alam ko na ang babaeng ito ang matagal ko ng pangarap.

May gusto rin ba siya sa akin?

Pero kasi...

Like what I said earlier Katrina is a liberated type of girl. Ngunit hindi ko alam kung kasama doon ang paglabas nito kasama ang ibat-ibang lalake. At pagiging pabaya lamang nito na lapitan at ligawan siya ng mga lalakeng nakakabastos na ang action sa mata ng iba. Katulad ko. Sa totoo lang ayaw na ayaw ko may lumalapit at pini-flirt si Katrina pero sino ba naman ako diba?

Ano manghihimasok ako sa buhay ng isang taong akala ko malabo ko na makakausap. Hindi ako 'yung tipo ng taong jollibee. Masiyadong pabida.

“That was a good kiss from you, my boy. I didn’t expect it. You are delicious and you have a sweet taste.”

“Huh?" sabi ko lang pero sinagot ko din siya na ang tamis din ng mga labi niya.

“Of course I am,” tugon naman niya.

“Sabi ko nga,”

“But you still need to learn a lot. A boy is a boy. You are still a boy.” Pilyang ngiti ni Katrina sa akin. Nagulat ako. Still need to learn a lot? Saka sandali anong still a boy? Hinuhusgahan niya ba ang halik ko? Pinapalabas ba niyang pangtotoy ang halik ko? Totoy ako o what? Aba! Boy talaga?

“Why do you call me a boy?” iritado at inis na tanong ko.

Muli lamang siyang ngumiti na nakakaakit sabay kibit-balikat. “'Cause that's how you are! Still a boy.” Pagdidiin talaga nito na boy pa ako.

Kesa naman makagalit ko ang crush ko, nanahimik nalang ako. But she still call me a boy.

“Boy! Boy! Boy!” Nang mas lakasan pa niya iyon. Kaya naiinis na akong tinakpan ang tainga ko saka bigla ay magbabago ang tono ng kanyang boses.

“Boy! Boy! Boy!” nagpaulit-ulit ang pagtawag niyon sa akin nang mula sa boses ni Katrina ay magiging boses lalake ito.

“Hoy. Boy, gumising ka diyan!” sabi pa nito.

Teka anong gising? Gising?! Ibig sabihin nananaginip lang ako? Mabilis na maglalaho sa harapan ko si Katrina nang bigla bigla ay mapapabangon ako noong nasa klase pala ako ng art class namin. Nakalimutan ko na ako ay nakatulog. Bumungad pa sa akin ang mukha ng kaibigan ko na kaya naman pala ako biglaang tinawag ni Katrina ng boy ay dahil sa pagtawag sa akin ng kaibigan ko nito. At kaya naman mahirap paniwalaan 'yung mga nangyayari lalo na 'yung nakipag-french kiss ako kay Katrina ay dahil panaginip lang ang mga iyon sa labis na paghanga ko sa magandang dalagitang kaklase ko. Damn it! Kung panaginip pala iyon sana hindi nalang ako nagising. Argh!

Napatingin nalang tuloy ako sa harapan malapit sa akin kung saan natatanaw ko at nasisilayan ang nagliliwanag at ang tila hindi niya kumukupas na kagandahan at ka-cute-an araw araw. Napaka-sexy niya. At may pagka-fair ang skin niya. Napakabango niya parati. She is also very hot by her sassy behavior.

Kaya sa mga nangyari kanina sa panaginip ko? Hindi narin ako magtataka. Napakalabo talaga. Nang saka na lamang din ako napatingin sa labi niya noon nang mapangiti ako. 'Yung lungkot ko, napalitan tuloy ng kilig. Para kasing totoong-totoo talaga 'yung mga nangyari.

Nang biglaang nginitian ba niya ako? Damn. Wait. Okay relaxed ka lang Thirdy. Natulala, napanganga, napakunot ang noo, at para bang sasabog na ang dibdib ko noong may kuhanin siyang gamit sa bag niya na nakalagay sa gilid ng upuan niya sabay bigla siyang napatingin sa akin noong mapansin niyang nakatitig ako sa kanya tapos nagpakawala siya ng ngiti sa mala-anghel niyang mukha. Damn! Biglaan akong napakagat sa ibabang labi ko. Ang cute niya talaga.

Ngunit mapuputol ang page-expect ko tungkol doon at tila ba para akong sinaksak ng paulit-ulit sa likuran noong hindi pala para sa akin ang mga ngiting iyon. Naramdaman ko ng napaka-weird e. Iyon naman pala ay para iyon sa classmate namin sa art class. Mapapatingin nalang ako sa likuran ko noong makita ko ang lalakeng manggagaling dito galing sa labas. Nakaupo kasi ako bandang likuran. Nakangiti rin ito ngayon kay Katrina.

Tama! Nag-expect na naman ako. Umasa na naman ako. Paano nga ba niya ako ngingitian? Damn. Kumpara sa akin, mukhang mas lamang ang lalakeng ito. Matangkad siya, makinis ang balat, guwapo, makisig ang pangangatawan, mukhang mayaman, may-angas, manly na para bang kayang protektahan si Katrina na babagay sa kanya, matalino ito dahil kahit naman hindi ako mahilig mangilala ng tao alam ko ang mga antas nila. Saka base sa mga nakikita ko na suitor ni Katrina mukhang ito at ganito ang mga taste niya. Siguro dahil sa galing siyang ibang bansa.

At alam ko kahit sino namang babae hindi naman sa pagdya-judge tungkol sa kanila o sa taste nila o sa ideal nila pero alam ko na mas ipe-prefer nila iyong lalakeng malaki ang advantage kumpara sa ordinaryo at hindi naman from the word this say 'Jowable'.

Siguro masasabi nating may chance parin naman iyong mga tao o lalakeng katulad ko kung pag-uusapan iyong pagiging adorable, funny, at masikap ng lalake sa panliligaw sa mata ng dalagang iibigin nila. At kaya naman ng babae suklian iyon at nakikita niyang deserve nito. Iyon siguro mataas ang pursiyento na may chance. Kaso huwag na tayo magpaka-ipokrito at ipokrita. Kung may dadating na isang lalake na may mataas na advantage at gagawin niya rin ang ginagawa ng masasabi nating katulad ko sa babaeng iyon. Sure naman mas pipiliin ng babae ang may advantage. Ang tawag doon pagiging practical. Nagkakatalo lang siguro sa sabihin na nating sa attitude o ugali. O sa way ng panliligaw ng bawat isa. Kung masasabing pareho naman kaso all this time may isang pakitang tao lang para makuha ang kamay mo o matamis na oo.

Ganoon ka-complicated.

“Hanggang tanaw nalang talaga tayo,” biglaang sabi ng kaibigan ko na sa lahat ng pagdadaldal niya sa akin kanina pa. Hetong parte nalang na ito ang pumasok sa tainga ko. Siguro dahil sa may kinalaman ito sa nararamdaman ko ngayon. Nakita ko na nakatitig din siya kay Katrina. To be honest isa din siya sa may gusto kay Katrina. Ah basta maganda gusto na niya. Ewan ko ba sa kanya? Lihim ko lang na ginugusto si Katrina, pero siya bulgaran talaga. Mabuti nalang tulad ko ay torpe din itong tao na ito. Kasi kung hindi? Baka taluhin niya pa ako na kaibigan niya na mauna sa puso ng babaeng ideal ko. Saka mabuti narin na nasa antas din siyang katulad ko na malabong mapansin o kilalanin ni Katrina.

“Uhm. Ano nga pala sinasabi mo kanina?” baling ko na turan sa kanya. Kasi wala talaga ako naintindihan at inintindi from the top.

“Ito naman sabe ko na nga ba lumilipad na naman ang isip mo,” sagot lamang niya na naiinis.

Matipid ako na ngumiti. “Sorry naman! Iniisip ko lang 'yung ulam namin mamaya,” segway ko na hindi ko naman inaasahan na paniniwalaan niya. Pero nagulat lang ako na in-accept niya ang walang kuwentang rason na iyon. Huh? Hahaha! Fool.

“Tinatanong kita, kung sa tingin mo. Magugustuhan kaya ni Katrina 'yung mga chocolate at sweet candies?” paliwanag niya saka naman ako napatango-tango sabay hawak sa baba ko.

Sa akin lang sa pananaw ko, sa tingin ko hindi? Never ko pa kasi siya nakita na kumain ng mga ganoon. Parati ko kasi siyang lihim na minamasdan. Kaya alam ko.

“Hindi ako sigurado,” sagot ko.

Saka nalang ako magugulat noong biglaan siya lumapit at hinawakan ang kamay ko. “Brad! Lumayo-layo ka naman,” saway ko sabay ngingiti siya. Mukhang alam ko na ang kasunod nito...

“Puwede bang humingi ng pabor?” tanong niya saka ako napapikit nalang. I got it! Hihingi siya ng pabor. Hihingi na naman. Argh!

“Thirdy. Puwede bang ikaw nalang maglagay ng mga ito ng palihim sa locker niya?” salita niya nang ilabas niya sa bag niya ang napakaraming chocolates at candies. May ama kasi itong kaibigan ko na ito na nagta-trabaho sa ibang bansa doon mismo sa isang factory kaya naman madalas may balik-bayan sila na mga ganito. Hindi nga ako mahilig sa chocolate at candies pero binigyan niya ako nang isang kahon na siyang napapakinabangan ngayon ng mga bata sa apartment ko at mga kapatid ko.

Sa kabilang banda hinihingian niya ako na ako nalang maglalagay ng mga bigay niya kay Katrina dahil katabi lamang ng locker niya ang locker ko.

Actually hindi lang siya ang unang studyante at lalakeng gumawa nito sa akin na magpapalagay ng lihim sa locker ni Katrina. Marami narin na student ang humingi ng pabor na iyon sa akin. Hindi naman ako tumatanggi dahil nakikita ko lang ang sarili ko sa kanila. Never nga pala ako nagregalo kay Katrina ng mga ganito dahil hindi tulad nila ay wala akong pera. Meron naman kaso mas uunahin ko nalang ang course ko niyan sa college pang-tuition fee. May trabaho din ako sa store panghapon ng alas singko hanggang alas dose. So far ang naibigay ko lang siguro kay Katrina ay 'yung sulat kamay na ginawa ko na nakikita kong nakatambak lang sa mga notes niya sa tuwing bubuksan ko ang locker niya.

Anyway pumayag ako sa hiling ng kaibigan ko. Gumawa din siya ng sulat kamay kasabay ng mga gusto niyang ibigay sa plastic. Nice! Ang cheap ng kaibigan ko. Hindi man lang nag-effort sa papel na gagamitin niya. Scratch paper lang na pinunit sa notebook. Kung sa akin nga na may design at maayos pa ang handwriting ay hindi pinansin sa kanya pa kaya? Hindi na ako nakialam sa gusto niya. Magsa-suggest sana ako pero parang betrayal naman iyon sa sarili ko. Kaya mag sariling sikap nalang siya.

---

LUNCHTIME papunta ako sa locker nang biglaan akong may makabangga. Nagulat ako at muntik na ako atakihin noong mapahawak ako sa dibdib ko. Nakakatakot ang aura niya. Para siyang ano mang oras ay mahihimatay. Ang putla ng kutis, ang dry ng labi, at nangingitim ang paligid ng kanyang mga mata.

Para siyang puyat na hindi ko maipaliwanag. I mean para siyang bangkay. Hindi ko talaga maipaliwanag ang weird.

Student siya na lalake na tila familiar ang mukha sa akin. Sabog na sabog ang itsura niya.

“Are you okay? Pasensiya ka na. I'm sorry!” salita ko nga noong tulungan ko siyang tumayo kasi para siyang wala sa sarili niya at hinang-hina na parang gulay ang katawan niya. Sadya ba niya ito na parang wala siyang lakas ayaw lang niya gamitin o talagang may sakit ang lalake?

Umalis din ito noong parang hindi niya ako nabangga at napansin. Ni-hindi nga niya ako nilingunan o tinignan man lang.

Ang weird lang. Tinignan ko 'yung mata niya kanina na namumula sa panlilisik.

Ang creepy.

Napailing-iling ako.

---

SUNOD na ako sa sarili kong plano. Habang ang kaibigan ko parang spy na nagmamasid sa labas ng entrance papasok dito sa pasilyo ng locker room. Ako naman ay kabadong kunwari ay may kinakalkal sa locker ko. Patingin-tingin din ako sa paligid. Marami pa kasing mga matang CCTV na puwedeng magdala sa akin sa isang napakalaking issue kung nagkataon sa school namin. Kaya naman hinintay ko mo muna umalis ang ilang studyante habang patuloy lang ako sa pagkukunwaring may nilalamas ako sa loob ng walang kakuwenta-kuwenta ko na locker na wala namang masiyadong laman kung hindi anek-anek lang at basura. Para akong tanga. Nagmumukha akong tanga dahil sa kaibigan ko. Ano ba iyan!

Mabuti nalang talaga ako na ang siyang nag-suggest na sa lunch break ako pupunta sa locker room para busy ang lahat na nagla-lunch sa canteen. Kasi kung uwian na kagaya nang gusto niya mangyari? Aba bahala siya maglagay sa locker ni Katrina. Kalimutan na niya ang pagpayag ko. Ang daming student! Sa totoo lang iyon ding suggest ko ang siyang trick ko talaga para maglagay ng regalo sa locker ni Katrina.

Nang wala na masiyadong tao at umalis na ang panghuling inaasahan ko na lumabas. Ay yes! Pagkakataon ko na! Agad ko inilabas sa bag ko 'yung supot na ibinigay ng kaibigan ko saka ko dahan-dahan at may takot paring tinitignan ang paligid bago ako tumapat sa locker ni Katrina para buksan ito. Napakagat nalang ako sa labi ko. Sobrang bilis ng t***k ng puso ko. Iba talaga ang kaba na nararamdam ko. Sa tuwing gagawin ko ito, para akong nagbubuwis ng sarili ko sa isang panganib.

Sinubukan ko huminga ng malalim, nang nakikita ko parin sa locker niya ang sulat ko talaga.

Aish! Sa tutuwing nakikita ko iyon para akong nawawalan ng gana.

Damn. Para matapos lang palihim ko nang ipinasok sa loob ng locker 'yung isang supot ng mga chocolate at candy kasama ng sulat. Tsk! Smirk ko. Saka huminga muli ako ng malalim sabay isinarado ko na ito. Nang pagkasarado na pagkasarado ko ng locker ni Katrina ay magugulat nalang ako noong biglaan siyang lumitaw sa likod ng pintuan nito. Napaatras talaga ako na muntikan pang madapa saka nanlaki ang mga mata ko.

“The last time I checked. This is my locker. Did someone move my locker? Is this yours? Or this is really my locker?” mahinhin pero may laman na tanong niya sa akin. Saka nagtatago sa tono ng boses niya na parang naiinis siya.

Napakamot ako sa bunbunan ko saka ako umatras, lumayo, at pumunta sa locker na katapat lang noong sa kanya. “Pasensiya na,” sabi ko. “Akala ko kasi locker ko iyan, nagkamali lang ako. Sorry! Sorry!” pagpapalusot ko pero wala akong ibang narinig at nakita sa kanya kung hindi ang ngumisi lang siya sabay napasinghal ng tawa dahil sa sinabi ko na pagkakamali lang.

Ramdam ko naman, na hindi siya naniniwala.

Nang binuksan ko muli 'yung locker ko. Aish! Hindi ko alam kung bakit hindi pa ako tumatakbo papalabas e. Argh! Pero naisip ko na kung gagawin ko iyon? Pinatunayan ko lang na guilty ako.

Kabadong-kabado na talaga ako. Para akong masu-suffocate. Palihim parin ako na katulad nang ginagawa ko kanina ay gulo nang gulo at ikot nang ikot sa mga anek-anek at basura sa locker ko. Hihintayin ko na umalis siya. Iyon ang nais ko na mangyari. Sabay kinuha ko 'yung phone ko para i-text ang kaibigan ko kung bakit hindi niya ako inabisuhan? Pero mapapamulagat nalang ako at mapapakagat sa labi ko sa inis dahil nag-text na pala siya na hindi man lang ako aware. Hindi ako naiinis dahil sa nag-text na pala siya nang hindi ko alam at nag-ingay ang phone ko for notification message. Bagkus naiinis ako sa gigil dahil nagpaalam siyang magla-lunch. Narinig naman daw niya sa iba na wala si Katrina nasa mall malapit sa school namin.

E, ano ito? Ano itong nasa tabi ko? Sino itong nasa tabi ko? Hindi ba't siya! Si Katrina? Tsk! Palpak talaga itong kaibigan ko na ito. Napaka-salbahe!

Ilan pang sandali biglaan nadakip ng mata ko na bitbit niya ang supot ng mga chocolate at candy na galing sa kaibigan ko sabay isinarado na niya 'yung locker niya ng pabagsak.

Mukhang hindi niya nagustuhan at baka inis siya sa akin.

Sa pag-aakalang patuloy na siya para umalis. Isinarado ko din 'yung locker ko para tignan siya, nang saka naman ako matitigilan noong katulad nang nangyari kanina ay bumungad siya nang nakaharap sa akin. Titig na titig siya. Her face was pale noong mapakunot-noo siya at sungitan ako ng tingin.

Nangangatal tuloy bigla ang bibig ko sa panginginig sa takot sa kanya nang itaas niya na rin sa pagitan ng pagharapan naming dalawa 'yung supot. Kinakabahan din ako siyempre hindi naman mawawala iyon lalo na 'yung kung ang babaeng crush ko na tinatanaw ko lang o hanggang tanaw ko lang ay kaharapan ko na. Tapos napaka-ganda, sexy, at bango niya pa.

“You put this in my locker, right? I saw you earlier. It's came from you. Right?” tanong niya. Hindi naman ako nagsinungaling kaya umiling-iling ako at itinanggi ko na galing sa akin iyon. Kahit na ako ang naglagay ay hindi sa akin galing ang hawak niya ngayon, kung hindi sa kaibigan ko. Na siyang hindi ko maisagot-sagot sa kanya.

Patuloy ko na itanatanggi ang mga tanong niya. Umiiling-iling lang ako nang umiiling. Na sana hindi ko nalang ginawa at umamin nalang ako sa kanya, kaya parang na-buwesit siya.

Nang “Tsk! Sinungaling!” inis na gitgit niya sabay napakibit-balikat siya at ngumisi nang bigla siyang dali-dali na lumapit sabay mapapaatras naman ako nang tila magulat nalang ako sa ginawa niya noong bigla niya akong itinulak ng malakas para mapaatras ako at lumagundong ang pinto ng locker na napasalikuran ko. Atsaka gamit nang kanyang sarili ay ikinulong niya ako sabay hampas niya ng kamay ng malakas sa pinto para i-trapped ako. Mas matangkad ako sa kanya pero hindi ko magawang labanan siya para makaalis ako. Hindi ko ba alam sa sarili ko? Kahit ganito na ang ginagawa ng babaeng crush ko sa akin ay gandang-ganda parin ako sa mukha niya na ayaw ko pakawalan bilang chance para sa akin. Mas nagiging hot siya ngayon at sexy the way she act like this.

“Stop lying. You're the one who always puts presents in my locker aren't you?” sambit niya

Hindi ako nakasagot, napapaiwas lang ako nang tingin sa kanya lalo na nakaambang ang mukha niya sa harapan ko.

“You know what? I'm disgusted. I'm annoyed with what you're doing. So I hope you to stop. I don’t need any present. Materials or this kind of food. I'm not fond of it. I'm hungry! Gutom ako pero ayaw ko ito! I prefer something— nevermind.” Dagdag niya, na siyang para tuloy akong natauhan. Na ayaw niya nga talaga ang mga present na ganito at ginagawa ito sa kanya. Pero napaisip ako doon tungkol sa gutom siya. Mukhang gutom na nga si Katrina ginalit ko pa. Naalala ko lunch nga pala? Damn.

Halos mautal-utal ako na humingi ng sorry sa kanya. “Ayaw mo ng mga ganyan. Do you prefer any other foods? What do you want? Gusto mo ba mag-lunch tayo?” sasapukin ko sana 'yung bibig ko kung bakit ko nagawang magtanong at alukin siya ng ganoon? Parang saan ko bigla kinuha at dinukot ang lakas ng loob ko para gawin iyon? Subalit tinakpan niya ng hintuturo niya ang bibig ko.

Nakagat niya ang labi niya noong tignan niya ako ng mapang-akit niyang mata. So ako na torpe naman umiiwas. G*go ka talaga Thirdy!

“If you like me. Tell me that, in front of me. Ayaw ko ng paligoy-ligoy. Besides I think you're not that bad.” Mula sa pagduko dahil sa nahihiya ako at umiiwas ay magtataas ako ng tingin sa kanya at mapapatitig sa nakatitig niya paring mata sa akin.

“Uhm...” Ungol ko nang nagulat nalang ako sa sumunod na pangyayari noong bigla niyang itapon 'yung supot na hawak niya sabay kuha niya ng mabilis gamit ng kaliwang kamay niya sa batok ko noong bigla niya akong hilain pababa at sunggaban ng halik sa labi. Nanlaki ang mata ko sa ginawa niya pero nadala nalang din ako noong halikan ko rin siya pabalik. Saka ako mapapapikit para damhin ang napakalambot na labi niya at sarap niyang bibig sa paghalik. Damn. It was so good.

Saka niya dahan-dahan na ibinababa ang dampi ng mga kamay niya mula sa batok ko, noong pisil-pisilin niya ang mga braso ko pababa sa mga kamay ko to hold my hand. As an inexperienced man. This gives me the excitement to know that Katrina is good at this. So I also need to learn a lot on the spot to satisfy her. Ayaw kong ma-dissapoint siya. Sumunod niyang hinimas-himas ang dibdib ko noong magbitaw siya sa paghahalikan namin.

“What? What is this? You have a delicious taste. You also have a strange smell.” Tinignan niya ako na parang gulat na gulat siya at nais na may tanungin. Strange mell? Naliligo naman ako a? Five times. At wala din akong amoy sa katawan lalo naman sa kili-kili.

“A-ano iyon?” nahihiya ko na tanong sa kanya. Hindi naman siguro ako amoy putok hindi ba? Nang mula sa gulat niyang mukha at parang may gustong tanungin ay nakita ko na ngumiti siya saka niya ipinagpatuloy ang paghalik sa akin.

Nang muli siya nagbitaw sa halik niya sa labi ko, para dalhin naman ang labi niya upang humalik habang inaamoy-amoy ako sa leeg. Malakas ang kiliti ko sa leeg pero iba ang pakiramdam na ginagawa ni Katrina sa akin. Ano bang ginagawa niya? Bakit niya ako inaamoy na parang baby. Grabe! Iba ang ligaya na nararamdaman ko para mapaangat-angat pa ako ng leeg ko at mapapikit ako habang kinakagat ng madiin ang labi ko.

Nang sa pagkakataong ito ay dahan-dahan niyang tinatanggal ang mga butones ng school uniform na suot ko at nang matanggal na lahat ay binukan niya ito saka bumungad sa kanya ang dibdib ko na agad niyang sinakmal ng kagat sa gitna saka niya dinala-dilaan at dinala niya ang labi sa kanang n****e ko para dila-dilaan din na siyang hindi niya pinalampas na gawin naman sa kaliwa. Pakiramdam ko para akong babae para payagan si Katrina sa mga ginagawa nito sa akin. Pero paano ba naman ako makakatanggi? 'yung kaba ko napalitan ng sarap. Lalo na kung nagugustuhan ko naman at ibang klaseng libido ang ibinibigay niya.

Hinawakan ko siya sa pisngi saka ko kinuha ang bewang niya para baligtarin ang puwesto namin. Siya naman ngayon ang ikinukulong ko ng aking mga bisig sa locker, nang dahan-dahan ko na ibaba ang blouse niya at suot na panloob saka ko naman biglaan na sinunggaban ang harapan niya para dila-dilaan din ito at paglaruan sa bibig ko and then I kiss her lips again. French kiss.

I haven't f****d her yet. Argh! Nakakabitin. Bahagya ko tuloy inurong si Thirday junior ko. When we stopped after Katrina told me that someone's coming. Mabilis namin na inayos ang aming sarili sa takot na may makakita at makahuli. Binutones ko kaagad ang uniform ko saka ko din tinulungan si Katrina na ayusin ang blouse at sarili niya, nang aalis na sana siya para mauna lumabas pero hinawakan ko ang kamay niya para pigilan ko siya. “Ako nalang mauuna umalis.” Sabe ko sa kanya saka lamang siya tumango-tango.

“Okay?” kunot-noo niya saka ako dali-daling tumalikod sa kanya nang nakakailang hakbang na ako ay malokong nag-decide ako na balikan ko siya para mabilis na nakawan nang mariin na halik sa labi sabay talikod ko muli. Bilang baon ko ay nakangiti ako at sobrang saya na umalis at lumabas.

“I'll see you!” sabi ko.

“Have fun! You won't remember this happened anyway.”

“But I seem to regret it.”

‘Nakaka-interesado siya. This has never happened to me before. I have never encountered someone like him before. He possesses a sweet and pleasant smell all over his body. I can feel and sense a strong s****l force and energy from him. This will not just end here. I like the taste of him. I still want him. I still want to taste him...’

Nang sa kabilang banda ay nakasalubong ko 'yung sinasabi ni Katrina.

Anyway lahat ng mabilis na nangyari ngayon. I didn’t expect it.

These things happened.

That happened between Katrina and me.

Akala ko hanggang tingin nalang talaga ako sa kanya at pagtanaw sa maganda niyang mukha at sexy na katawan, at umaasa lang ako na makakausap ko siya but in a right a way? We end up like this. Ugh! She has sweet lips and kisses.

Damn. Parang ang high ko ngayon. Pakiramdam ko parang excited na excited ako. Hindi ko rin maalis sa labi ko ang ngumiti at matawa dahil sa kilig. Napahinto ako sa paglalakad. Nang tila bakit parang suddenly nanghihina at nahihilo ako?