Ep.9

1513 Words

Ep.9 Janjao talk. ไทม์จูบฉันอยู่เนิ่นนาน โดยที่ฉันเองก็ไม่ได้ขัดขืนเขาเลยแม้แต่นิดเดียว และพอเห็นว่าฉันไม่ห้ามหรือขัดขืน เขาก็ค่อยๆ สอดมือข้างหนึ่งเข้ามาจับท้ายทอยของฉันเอาไว้ เพื่อให้สัมผัสของเรามันลึกซึ้งขึ้น และส่วนมืออีกข้างเขาก็สอดมันเข้ามาโอบรัดเอวฉันพร้อมกับกระชับให้ร่างกายเราทั้งคู่เข้าหากันมากกว่าเดิม ฉันไม่รู้ว่าตัวเองควรทำตัวยังไงในสถานการณ์นี้ ได้แต่นั่งนิ่งๆ ให้เขาได้ตักตวงความหวานจากปากฉันได้อย่างเต็มที่ ไม่รู้ว่าตัวเองควรจะผลักเขาออกดีมั้ย เหมือนสมองฉันมันกำลังเรียนรู้ เพราะสิ่งที่เขามอบให้ฉันตอนนี้มันเป็นสัมผัสที่แปลกใหม่ และมันก็ทำให้ฉันรู้สึกตื่นเต้นมากเกินกว่าที่จะห้ามใจและหยุดมันได้ จากตอนแรกที่ฉันตกใจมากที่อยู่ๆ เขาก็พุ่งเข้ามาจูบฉันแบบนั้น แต่ตอนนี้ความตกใจนั้นกลับหายไป และเปลี่ยนเป็นความตื่นเต้นแทน "-///-" จนเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ ไทม์ที่จูบฉันจนพอใจแล้ว ก็ค่อยๆ ถอนริมฝีปากตัวเองออกไปอย่างเชื่องช้า พร้อมทั้งสายตาที่ยังคงมองฉันอยู่อย่างไม่วางตา "จันทร์เจ้า..." "..." ฉันไม่ได้ขานรับแต่ช้อนสายตาขึ้นไปสบตากับเขาแทน "...ไม่โกรธไทม์ใช่มั้ย" "..." คำถามของเขาทำให้ฉันเผลอเม้มปากตัวเองเข้าหากันเล็กน้อย พลางคิดคำตอบไปด้วย โกรธมั้ยงั้นเหรอ คำตอบก็คือ...ไม่โกรธเลย แถมไม่มีความรู้สึกที่ใกล้เคียงคำว่าโกรธอยู่ในหัวฉันเลยด้วยซ้ำ ฉันที่กำลังคิดและยังไม่ทันได้ตอบคำถามที่เขาถาม เขาก็พูดขึ้นมาอีก "ถึงโกรธ ไทม์ก็ไม่ขอโทษนะ เพราะไทม์ไม่ได้รู้สึกผิด" "?" "จูบเมื่อกี้...ไทม์ตั้งใจ" "!!...>///Time talk. หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! แปะ! แปะ! แปะ! "ฝีมือดีไม่ตกเลยนะมึง" ผมถอดแม็กกาซีนปืนอันเก่าออกแล้วเปลี่ยนใส่อันใหม่เข้าไปแทน ก่อนจะเปลี่ยนทิศทางของปลายกระบอกปืน มายังคนที่เพิ่งเดินปรบมือเดินเข้ามาและส่งเสียงน่ารำคาญนั่นรบกวนผม แกร็ก!! "เฮ้ยๆ ไอ้สัส! ถ้าลั่นมานั่นไม่ตลกเลยนะเว้ย!" และพอได้ยินเสียงขึ้นนกปืน มันก็รีบยกมือห้ามพร้อมกับวิ่งไปหลบที่หลังเก้าอี้ทันที "หึ" เห็นมันสภาพนั้นแล้วทำให้ผมยกยิ้มขึ้นมาอย่างพอใจกับภาพตรงหน้า ก่อนจะหรี่ตาเล็งไปที่เป้า ปัง! "เฮ้ย! ไอ้ห่า!" ปัง! "ไอ้เวรเอ๊ยยย!!" ปัง! "ไอ้เชี่ยไทม์!" ปัง! ปัง! ปัง! "เฮ้ยๆๆ! พอแล้วๆ ไอ้สัสไทม์ กูขอร้อง พอเถอะไอ้เหี้ย" "หึๆ ตกลงจะขอร้องกูหรือจะด่ากู ?" ผมหยุดเล็งเป้าไปที่มัน แล้วหันกลับมายิงกระสุนที่เหลือที่กระดานซ้อมตามเดิม ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! "เป็นบ้าไรของมึงวะไอ้สัส อยู่ๆ มายิงปืนสุ่มสี่สุ่มห้า ถ้าพลาดโดนกูขึ้นมามึงจะทำไง" "เก็บศพ" ผมยักไหล่ขึ้นอย่างชิลๆ พลางเก็บปืนเข้าที่ แล้วเดินไปนั่งที่โซฟาในห้องซ้อม ก่อนที่มันจะมานั่งตาม "แม่งพูดง่ายนะไอ้เวร!" มันพูดพร้อมกับช้อนสายตาขึ้นมองผมอย่างเคืองๆ "หึๆ มาหากูมีไร" ผมหัวเราะสะใจออกมานิดหน่อย ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องถามหาประเด็นสำคัญที่ถ่อมาหาผมถึงที่นี่ อ้อ! และไอ้คนที่นั่งคุยกันอยู่ตอนนี้มันคือ 'ไอ้มีน' มันเป็นเพื่อนของผมเอง "ตอนแรกก็มีแหละ แต่ตอนนี้กูไม่อยากคุยกับมึงละ" พูดจบมันก็ทำทีเหมือนจะลุกออกไป ...แต่ แกร็ก! เสียงขึ้นนกปืนของผม ทำให้มันค่อยๆ หันมามองผมอีกครั้ง ซึ่งผมก็ยิ้มพร้อมกับยักคิ้วให้มัน ก่อนจะพูดขึ้นเสียงเรียบๆ "กลับมานั่ง" "ไอ้สัสเอ๊ย มึงก็ดีแต่ขู่กูนั่นแหละ" มันสบถหัวเสียและกลับมาทิ้งตัวนั่งลงโซฟาตามเดิม "มึงคิดว่ากูขู่มึงเหรอเพื่อน" "ทำกับกูขนาดนี้ มึงไม่ต้องเห็นกูเป็นเพื่อนก็ได้ ไอ้ห่า!" "ขี้งอนเป็นเด็กไปได้ มึงไม่ได้น่ารักขนาดนั้น" ผมวางปืนลงอีกครั้ง ก่อนจะเอนตัวพิงพนักโซฟาอย่างสบายอารมณ์ "-_-" "ว่าไง สรุปได้เรื่องยังไงบ้าง" ผมเลิกสนใจสีหน้างอนๆ ของมัน และถามเข้าเรื่องทันที ส่วนไอ้มีนมันก็มองผมอย่างเคืองๆ ต่ออีกหน่อย ก่อนที่มันจะถอนหายใจออกมาและเริ่มตอบคำถามของผม "...ก็อย่างที่มึงรู้ว่าระบบของบริษัทนั้นน่ะมันใหญ่มาก และแน่นอนว่าการแฮ็กเครือข่ายใหญ่ๆ แบบนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย" "กูขอเนื้อๆ มึงจะอ้อมโลกทำส้นตีนอะไร สรุปว่ายังแฮ็กไม่ได้ ?" ผมถามเจาะประเด็นที่ผมอยากทันที ส่วนมันก็มองหน้าผมด้วยความหนักใจ ก่อนจะตอบคำถามผม "อืม ตอนนี้ยังแฮ็กไม่ได้ แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้เลย" "มึงหมายความว่าไง ?" ผมถาม ไอ้มีนมันเป็นแฮกเกอร์ที่มีฝีมือดี แต่มันทำอาชีพนี้แบบลับๆ มีแค่ผมกับเพื่อนอีกไม่กี่คนที่รู้ว่ามันเป็นแฮกเกอร์ด้วย และเพราะว่าผมรู้ว่ามันฝีมือดี ผมก็เลยขอให้มันมาทำงานให้ผม "พอกูแฮ็กระบบแม่ไม่ได้ กูก็เลยมาเริ่มจากระบบลูกแทน ก็เลยพอจะได้ข้อมูลอะไรมาบ้าง" "คือ ?" "คือกูยังไม่กล้าคอนเฟิร์ม แต่ที่แน่ๆ บริษัท K.Group คู่แข่งมึง มีส่วนเอี่ยวกับกระบวนการผิดกฎหมายแน่นอน ไม่มากก็น้อย และถ้าให้กูแนะนำ...ตอนนี้มึงวางแผน Take over ต่อได้เลย" "หึๆ มึงก็รู้ว่าการที่จะล้มบริษัทใหญ่ขนาดนั้นมันไม่ง่าย" แล้วยิ่งเป็นบริษัทที่มีโครงสร้างใหญ่ระดับประเทศอย่าง K.Group ยิ่งไม่ใช่เรื่องง่ายเข้าไปใหญ่ "แต่กูเชื่อว่ามันก็ไม่ได้ยากเกินความสามารถมึงหรอก จริงมั้ย ?" "หึ!" "และต่อให้วิธีนี้มันไม่ได้ผล กูก็เชื่อว่าคนอย่างมึง...เพื่อที่จะได้บริษัทนั้นมา มึงก็คงจะมีวิธีสำรองไว้อยู่แล้ว" ใช่...ผมคิดและวางแผนทุกอย่างเอาไว้หมดแล้ว ต่อให้วิธีแรกของผมไม่สำเร็จ...ผมก็มีวิธีสำรองเตรียมเอาไว้แล้ว Rrrrrrrrr~ Rrrrrrrrrrr~ -Janjao-

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more