My Chinese Marvel

Chapter 17

I'm Sorry, Thank You

Hindi ko alam kung talagang masaya lang ako kagabi or mababaw ang ang tulog ko kung kaya nagising ako ng maaga. Pasado alas singco ng umaga nang magising ako.

Tahimik at maingat akong bumangon akong bumangon dahil baka magising ang mga roomies ko, sina Achi Alyssa at Dichi Almira.  Pass 12 na din kasi nang matapos kaming mag swimming at uminom ng cocktails kagabi kaya malamang ay antok pa sila.

Nakalabas ako ng kwarto ko ng hindi manlang nila naramdaman. Ang lalim nga ng tulog. Since Sunday ngayon, wala ang mga katulong namin dahil kasalukuyan silang nasa day off. Kaya wala ding maglu luto ng mga almusal namin. Okay. Ako nalang.

Matapos ang isang oras ay natapos ko din ang pagluluto. Nakapag hain nalang ako at iniintay nalang silang bumaba. Maya maya nang isa isa na nga silang bumaba. Uuwi na din daw kasi sa Manila sina Je dahil may aasikasuhin pa sa company si Tito Alvin.

"Aga mo Potch ah. Anong meron?" Sabi ni Mama at umupo na siya sa pwesto niya.

"Wala po. Masama bang mag luto?"   Then my father laughed.

"Hindi naman. Mabuti nga iyon dahil nagiging independent ka na."

"Baka naman kasi nagte train na maging housewife?" Tito Alvin added.

"Nako, Tito. Hindi po. Hindi po ako magiging housewife." I answered.

"Sabi ko nga." He laughed. "Pero pinanindigan mo naman yung 'wife?'" Feeling ko ay namula ang mukha ko dahil sa sinabi ni Tito kaya napa yuko nalang ako.

"T-Tito." Nahihiyang sabi ko.

"It's okay, Miks. Pero wag muna ah. We prefer Almira and Perry's wedding to come first." Then Tita laughed.

Natigil, or should I say, tumindi ang pangaasar nila sa akin nag bumaba si Jeron kasama si Kuya Perry. Magkasama kasi silang natulog sa isang kwarto.

"Oh. Ayan na pala ang asawa mo, Potch eh." Mom even grinned then pointed Jeron.

Naka yuko pa din ako dahil nag patuloy ang pangaasar nila. Sumabay pa sina Achi at Ahia. Naramdaman kong may mga kamay na nag landing sa balikat ko kaya dahan dahan kong inangat ang ulo ko.

Si Jeron na bare faced, magulo ang buhok, at halatang bagong gising.

"Good morning, Asawa Ko." He grinned. Hinampas ko siya sa braso at saka sinamaan ng tingin.

"Tigilan mo nga ako."

"Why? Sweet kaya. Asawa ko." He again grinned.

"Je, nakaka hiya." I then heard my family and his laugh. "At saka, tigilan mo. Hindi tayo sina Cienne at Van." Kunot noong sabi ko. Ninakawan niya naman ako ng halik, pero sa forehead lang. Matapos nun ay nag breakfast lang kami.

Puro business ang pinag uusapan ng matatanda kaya hindi kami maka relate nila Jeron. Pursigido pa din talaga sila sa pagme merge ng mga company namin.

Jeron's family owns a construction company. His father is an Engineer. Ang company nila ang tinatawagan ng malalaking company kapag kailangan gumawa ng malalaking buildings. It's a construction/mining/ cement company.

At kami naman ang may ari ng isang sikat na hotelesort dito sa Bulacan na nagkaron na din ng Branch  sa Manila. Kapag nag merge ang mga kumpanya namin, mas mapapa bilis ang trabaho dahil nga may sarili na din kaming construction company.

Pero siyempre, hindi iyon alam ng mga fans. Ang alam nila ay mayroon kaming resort, yes that's true. Sa side naman ni Jeron, akala din ng mga fans na simpleng Engineer lang si Tito Alvin.

Natigil ako sa paga out of this world nang tawagin ni Achi ang pangalan ko.

"Miks. You're not listening naman eh." Reklamo ni Achi Almira

"Ay. Sorry, achi. Ano nga ulin yun?" Naka ngiting sabi ko.

"We are planning to go to Davao for a vacation this Christmas. Pero tayo tayo lang. Our parents won't be coming. Because both Dad and Tito Alvin are busy with the companies." Dichi Almira explained.

"Davao? So, when are we leaving?" I smiled.

"So, you mean, payag ka?"

"Yes, Achi. Ayoko naman na ma stuck lang dito sa bahay for the whole vacation no. Susulitin ko na. Minsan lang mag bigay ng long vacation si Coach Ramil." Nag kibit balikat nalang ako at ngumiti.

Sinabi nilang the day after tomorrow ang flight namin. Mga dipuga. Naka bili na pala ng plane tickets. Talagang ako nalang ang iniintay. Ngayon naman ay pauwi na sila sa Manila. Kanina pa naka alis sina Tito Alvin. Sina Ahia at Achi Wensh naman, kay Jeron sasakay para hindi siksikan sa fortuner ni Tito.

Kanina pa nasa loob ng sasakyan at nag aantay sina Ate Wensh. At kanina pa din si Jeron dito na parang batang ayaw magpa hiwalay. Akala mo naman ay sampung taon kami magkaka hiwalay.

"Je, bitaw na. Kanina pa nag iintay sila achi wensh dun oh." Pilit kong tinatanggal ang yakap niya at saka tinuro sina Ate Wensh sa sasakyan niya. Kita mo ito sa salamin dahil hindi naman heavy tinted yung sasakyan ni Jeron.

"Ayaw. I don't want to let go." He tightened the hug and even pouted. How childish of him!

"Ehh. Sige ka, nabu bwisit na si Ate Wensh oh. Gusto mo bang paglihian ka niyan?" Napa bitaw siya agad sa yakap at dahan dahang napa tingin sa sasakyan. Kitang kita namin si Ate Wensh na naka salubong na ang kilay.

Nai kwento kasi sa akin ni Jeron nung isang araw na pinaglihian daw siya ni Ate Wensh. Wala siyang ginagawa tas bigla daw siyang inaway. Siyempre, it's the hormones.

"Fine. I'll go now, baby." Paalis na sana siya at pasakay na ng sasakyan nang muling bumalik. "I forgot to say good bye." Then he planted a smack on my lips.

"Naughty ka no." Then I laughed.

"I'll see you the day after tomorrow, baby." Tas nag paalam na siya.

Naka ngiti akong pumasok sa bahay at naabutan sina Miko at Mikole na nakain ng almusal. Tsk. Mga batugan.

Dumiretso ako sa kwarto ko sa taas para mag pahinga at matulog. I opened my laptop and decided to watch 2 Broke Girls, Season 5. Ever since this show started, sinuportahan ko na. Nakaka tawa kasi eh. 

Hindi pa man din umiinit itong higaan ko, nag ring naman ang phone ko. It's a text message from a friend.

One New Message

From: Joshua T.

Hi, Idol! I was wondering if I could see you today?

To: Joshua T.

Hello din, idol. :) I'm not around Taft eh. Pano ba? 

I placed my phone on my bed then continued watching. Maya maya pa nang muli itong mag ring and it's now a phone call.

"Hello, idol!" Masayang bati ni Josh sa other line.

"Drop the formality naman, idol." Sagot ko.

"Eh ikaw din naman, idol eh. Ang awkward mo."

"Pano ba yan? Mukhang may importante kang sasabihin ah?" I chuckled. "Nasa Bulacan ako idol eh."

"It's alright. I know you're busy watching two broke girls, hut can I burrow at least 10 minutes of your time?" I looked around and started to panic nang sabihin niya iyon. Pano niya nalaman? He chuckled. "Look at the window." Mabilis akong tumayo at sumilip sa bintana. Nakita ko naman siyang naka tayo sa may sasakyan niya then he waved.

"Wait for me, I'm coming." Agad kong binaba ang phone ko at nag bihis para kitain si Josh. Mabilis akong lakad nang hindi manlang pinapansin ang tawag nila Miko at Mikole.

Nang makalabas ako ay sinalubong ako ng beso at ngiti ni Josh.

"Can we talk?" I nodded then smiled.

"But not here." He just nodded then asked me to enter his car.

Nandito kami ngayon sa may park ng subdivision. Tahimik, at wala masyadong naglalaro. Siguro, perfect place para pag usapan namin ni Josh ang dapat pag usapan.

"Idol, wag kang magagalit sa sasabihin ko ah?" He smiled.

"Sige, I promise. I won't blurt in." I started l*****g the ice cream that we bought earlier. Nang sa gayon ay tahimik lang ako habang nag sasalita siya.

"Idol, gusto kita." He sighed. "Mali. Mahal pala kita." Napa tigil ako at agad na napa tingin sa kaniya nang sabihin niya iyon. I think I know where this is heading.

"But I know this is wrong. I know that Kuya Jeron loves you and that he treasures you. He loves you more than yourself, Miks." He looked at me straight in the eye and smiled. "He's the happiest when he's with you, he's the happiest when he talks about you. And he's the happiest when he loves you. I'm a guy, at alam ko ang bawat kilos niya, how he admire you." He held my hand and stared at me again.

"Alam ko din na kayo na ni Kuya Jeron." He smiled. "I'm telling you this because I want to. Gusto ko kasing malaman mo na sincere ako sa mga kinikilos ko kapag mag kasama tayo. Pero I had this feeling that I have to stop now." His eyes became watery and I couldn't help but wipe te tears that falls from his eyes.

"I just so love everything about you. I mean, who wouldn't, right?  You're kind, sweet, charming, lovely, a swagger, a bully. Lahat lahat, nasayo na. And I think that's why kuya Jeron loved you." He smiled, trying to hide the pain. "Mukha namang makaka move on agad ako eh. Hindi naman ako hirap when it comes to that."

"I will try, Miks. I'll try." He weakly smiled.

"I'm sorry Josh. Pero lagi mong tatandaan na sobrang thankful ko dahil in admire mo ako."

Muli kaming natahimik. Hanggang ngayon ay hindi pa din ako maka paniwala sa mga sinabi ni Josh. Hindi ko matanggap na ang gwapong si Joshua Torralba ay nasaktan ng isang Mika Reyes na tulad ko. Ang sakit, at sobrang sayang.

"Josh, I like you too." I said. "As a friend." I weakly smiled then looked at him.

"Nasayo na ang lahat, Josh. You have a great potential. You could be the next King Archer. You're just a rookie pero ang dami mo nang fans." I smiled, trying to lighten the atmosphere. "Josh, secret lang natin to ah, I had a crush on you." Binawi niya ang tingin sa akin at ngumiti. Okay Josh, that's to cheer you up.

"Who wouldn't, right? Like I said, you have what it takes to be the next King Archer. You have a promising potential." I sighed. "But maybe, there are people in this world that may look perfect but just couldn't be together. At tayo yun."

"I like you, I adore you. But we can't be. May boyfriend na ako and I love him so so much. But that won't change the fact that you also have a small space here." Tinuro ko ang puso ko. "You will always stay here." And he started breaking down.

"I'm sorry 'cause I hurt you. Hindi mo deserve, Josh. You don't deserve these pains and heartbreaks. It also breaks my heart na I'm the reason behind that sadness in your eyes." Hinawakan ko ang magkabilang pisngi niya at ngumiti. "It's still too early. You could still meet lots of girls out there. Women who could do better than me." Muli akong nangiti at muli nanaman kaming natahimik.

Hinatid na niya ako ulit sa amin. I offered him to eat lunch with my family, I insisted kaya naman pumaya na siya.

I told my family that Josh is a friend. A very close friend. They understand. Alam naman ng pamilya ko na hindi ako cheater at na mahal ko si Jeron.

They accepted Josh very warmly and I know that he is enjoying the company. I'm just really sad dahil nasaktan ko si Joshua Torralba. Hay. Bat ba kasi ang ganda ganda ko? 

Matapos mag lunch ay nag paalam na si Josh. Nandito na kami ngayon sa may gate at nagre ready na siyang umalis.

"Thanks for today, Miks." He smiled.

"Wag mong dibdibin yung mga sinabi ko ah. I hate the fact that you're crying because of me." Then I laughed.

"This will be the first and last time that I would cry for a woman." He assured me.

"Promise?"

"Promise." He went near me for a hug and he said thank you. Pero bago siya humiwalay sa yakap ay may binulong ako sa kaniya. I felt him smile kaya ngumiti na din ako.

We bid good byes at nauna na siyang umalis. Hay. It has been a long day.

Tuesday na ngayon at nasa byahe na kami ni Kuya papunta sa airport sa NAIA. Nga pala, hindi kasama sina Miko at Mikole. Hindi sila pinayagan dahil mga bata pa daw sila. Nakaka awa tuloy.

10 AM ang flight namin at nasa airport na daw ang mga Teng kaya pinalipad na ni Kuya ang sasakyan. Nag dala din ako ng extra clothes na pwedeng pang hiking. 5 Days kami doon at babalik kami for Christmas Eve.

9AM na nang maka rating kami sa airport. Nagmamadaling pinark ni Kuya ang sasakyan dahil isang oras nalang board na kami. Sana hindi mahaba ang pila.

Hinanap na namin agad ang mga Teng nang maka pasok kami. Nga pala, naka suot ako ng Cap at mask, baka kasi may fans na maka kilala sa akin.

Naramdaman kong may nag back hug naman sa akin. Si Jeron na naka cap din at naka shorts lang and a pair of topsider. Nga pala, naka white v-neck shirt din siya.

"Good morning." sabi niya at ibinaon ang mukha sa batok ko.

"Je, it's tickling." Reklamo ko. But he kept on doing it.

"I don't care! Na miss kita eh." At saka iniharap niya na ako sa kaniya.

"I missed you too." Iniayos ko ang buhok niya at saka nag smack sa lips niya.

"Oh. Tickets. Mamaya na kayo sa plane mag harutan. Nakaka suka, please." Reklamo ni Ate Wensh at iniabot sa amin ang tickets namin. Si Kuya nandun na sa tabi ni Dichi Almira. Nakikipag landian na din. 

"Guys, don't post anything sa social media ha. Kung gusto niyo, tayong mga Tengs lang. Hindi pwedeng kasama sina Perry." Paalala ni Ahia at nag nod nalang kami.

Magka hawak kamay kaming nag lakad ni Jeron habang buhat buhat niya yung travel bag ko. Na i check in na din pala yung maleta ko. Mabuti at hindi mahaba ang pila.

We arrived about 11:30 at naka labas sa airport ng 12pm. Pero dahil lunch time na, dumiretso agad kami sa hotel para mag lunch.