RAN'S POV
Nang mamatay ang lolo't lola namin ni RIE, akala ko yun na ang pinakamasakit na parte ng buhay ko. Halos hindi ako makakain at makatulog sa kakaisip kung paano na kaming dalawang magkapatid. Mas matanda ako kay Rie ng dalawang minuto dahil nauna akong lumabas sa kanya. At talagang pina laki kami ng mga grandparents namin na natutong I galang ang isat isat lalo na ang pagiging ate ko sa kanya....
Nang mamatay ang grandparents namin, para akong nanghina sa lahat ng bagay , nawalan ng pag saang lumaban pa sa buhay. Pero hindi kabaligtaran nito ang kapatid ko, lagi siyang nandiyan sa tabi ko at nagbibigay ng lakas ng loob sa akin para muling bigyan ng pag asa sa buhay na lumaban at patuloy na mabuhay.......
Lagi siyang nagpapatawa at gumagawa ng paraan para Lang ako malibang at ma
