LARA
Sabah kollarının arasında sıcaklığıyla uyandım akşam kanepede sızıp kalmışız. Elim yüzüne dokunup dokunmamak arasında gelip gidiyor cesaret edemiyorum. Elimi geri göğsüne koydum gözlerini aralamış gözlerime baktı. Yerimde doğrulmak istediğim sadece istemekle yetindim. Bedenin arasına sıkışmış uyuşmuş kolumun acıyla inleyişim
“ dur “
Bedenini kaldırmış kolumu çekip aldı
“ dokunma acıyor “
“ nasıl becerebildin? “
“ sana sormalı hem neden burada uyumama izin verirsin ki? “
“ uyandırmaya kıyamadım “
Gözlerimin içine bakarak söyleşi koluma ovaladı
“ geçer birazdan “
Başım ile onayladım karıncalanmış kolumla ilgilenirken gözlerimi ondan aldım. Nasıl onu bunca zaman görmezlikten geldim? O gece kaçmasaydım her şey varlı olabilirdi. Geriye dönemiyorum kalbimin kapılarını ait olduğu
