LARA
Yediğim yemek ağzımdan burnumdan kan kusturdular aralarına bulunmayı laik görmediler. Küçümseyerek alay ettiler imaları bakışları yerin altında derin çukurlar açmış. Senin yerin orası dediler hırsızlık damgasını basarak hak ettiğin yere göndereceğiz diye ant içmişler. Ağızımdan çıkan hiçbir sözün geçersiz kıldılar. Batu beni savunmasına karşılık Alp tek kelime bile etmedi. Masum olduğumu gözlerinin içine bakarak anlatmaya çalıştım kolunu bile kıpırdatmamıştı. Parçalara ayrıldım canımı yaktıkça yaktı beni davete kendisi getirdi. Düştüğüm utanç verici iftirayı seyirci kaldı. Demir parmaklar ardında yüzü aklımdan çıkmadı kendimden nefret ettim. Kendi kendime hayal dünyasında yaşıyorum aramızda bir şeyler olabileceğini düşünmek aptallık o kim ben kimim ki? Kalbim can çekişiyordu. Kendiml
