“อู๋จงไห่ชนะ!!...เจ้าอ้วนรวยแล้ว!! เขากลายเป็นเศรษฐีแล้ว!!”
แม้เด็กหนุ่มตรงหน้าจะกลายเป็นผู้แพ้ ทว่าเขากลับยังคงรักษาสีหน้าสงบนิ่งเอาไว้ได้
อู๋จงไห่รีบกวาดเงินบนโต๊ะเข้าสู่อ้อมแขนด้วยความดีใจ เขามองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาเหยียดหยามราวกับกำลังมองคนโง่ที่เอาเงินมาทิ้งให้เสียเปล่า หรือว่าเด็กคนนี้เป็นลูกเศรษฐี การถลุงเงินของบรรพบุรุษเล่นคืองานอดิเรกของเขา
“ต่อไปใครจะเป็นคนเดิมพันกับข้า ครั้งนี้เงินเดิมพันคือหนึ่งหมื่นตำลึง และแน่นอนว่าหากพ่ายแพ้ต้องยินยอมยกขาสองข้างให้กับข้าเช่นเดิม”
เซี่ยชิงหลีโยนตั๋วเงินปึกใหญ่ลงไป
ทันทีที่เห็นเงิน นักพนันทั้งหลายต่างตาลุกวาวพุ่งเข้าหากองเงินทว่าอาเหิงกลับชักกระบี่ออกมาข่มขู่ ทำให้คนเหล่านั้นจำต้องสงบลง หญิงสาวแอบยกยิ้มให้กับท่าทางขึงขังของสามีหนุ่มน้อยผู้น่ารัก ไม่รู้เขาไปฝึกเลียนแบบท่าทางเช่นนี้มาจากใคร
อู๋จงไห่มองเด็กหนุ่มร่างบางอย่างครุ่นคิด ไม่
