ความเย่อหยิ่งที่แสดงออกเมื่อครู่ได้จางหายไปพร้อมกับดวงตาอำมหิตอันดำมืดที่มองลงมา สตรีอ่อนแออย่างหลิงหวนเอ๋อไหนเลยจะต่อต้านกำลังคนที่ฝึกยุทธทุกเช้าค่ำเช่นเซี่ยชิงหลีได้
บัดนี้นางทำได้เพียงร้องขอความเมตตาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า แววตาที่เคยจองหองบัดนี้สั่นระริกด้วยความหวาดกลัว
เซี่ยชิงหลีหยุดมือของตน ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้นาง แววตาหญิงสาวที่มองมามันเย็นเยียบเหมือนเหล็กคมกล้า
“ข้าจะทำให้เจ้าต้องจดจำไปชั่วชีวิต ว่าคนบางคน...ต่อให้ต้องตายก็ไม่สมควรเข้าไปยุ่งด้วย”
ปลายนิ้วของนางเลื่อนเข้าหาแขนเสื้ออย่างรวดเร็ว เข็มเงินเล่มเล็กสะท้อนแสงเพียงวาบเดียว ก่อนจะถูกปักลงบนจุดชีพจรสำคัญบนผิวหนังของหลิงหวนเอ๋อ
สาวใช้เจ้าเล่ห์สะดุ้งเฮือก ร่างเกร็งสะท้าน ความเจ็บปวดแผ่ซ่านราวกับถูกไฟเผา มันเจ็บปวดเสียจนเสียงของนางขาดหายไปในลำคอ
ดวงตาของหลิงหวนเอ๋อเบิกกว้าง ก่อนจะดิ้นทุรนทุรายต่อหน้าเซี่ยชิงหลี
พลันทวา
