ความจริงแล้วกว่าที่แม่ทัพเซี่ยจะรู้ว่าภรรยาและลูกๆ ย้ายออกจากจวน ก็ผ่านไปแล้วหลายวัน เพราะช่วงนั้นเขามัวแต่สะสางงานที่กองพะเนินอยู่ในกองทัพ กระทั่งไม่ทันสังเกตว่าความเงียบของหลี่หลันฮวาคือสัญญาณเตือนว่าเขากำลังจะสูญเสียนางไป
แววตาของเซี่ยชิงหลีสงบนิ่งไม่แสดงท่าทีใด นางเดาเอาไว้อยู่ก่อนแล้วว่า เมื่อใดที่เซี่ยฉางเยี่ยนรู้เรื่องของมารดาเขาจะต้องรีบตามมาอย่างแน่นอน
ร่างบางวางจอกเหล้าในมือลง ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยต้อนรับบิดาเลี้ยงด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“ท่านแม่ทัพเซี่ย เมื่อมาถึงแล้วก็เชิญนั่งเถอะเจ้าค่ะ ที่นี่ต้อนรับทุกคนที่มาร่วมยินดี”
บรรยากาศภายในงานเลี้ยงกลับมาคึกคักอีกครา ภายหลังจากคำพูดของเซี่ยยชิงหลีผ่านไป ทว่าเป็นหลี่หลันฮวาที่มีสีหน้าไม่สู้ดีนัก นางเหลือบมองไปยังสามีของตนเล็กน้อย และทุกคนในงานเลี้ยงต่างก็มองออกว่าสายตาระหว่างคนทั้งสองเต็มไปด้วยเรื่องราวที่ยังไม่ได้พูดออกมา
ก่อนหน
