หลังจากหลี่หมิงเจ๋อบอกเล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนอย่างละเอียด ทุกคนในตระกูลหลี่ต่างแสดงสีหน้าแตกต่างกัน ทว่าคนที่เดือดดาลที่สุดเห็นจะเป็นสะใภ้รอง มารดาของหลี่หมิงเจ๋อ
“นางกล้าทำถึงเพียงนี้เชียวหรือ! วางยาบีบบังคับลูกชายของข้าให้ต้องแต่งกับนาง”
สวีเจียงเหมยที่กำลังยืนพิงโต๊ะสีหน้าแปรเปลี่ยนจากความตกใจเป็นความโกรธสุดขีด ดวงตาของนางแดงก่ำเต็มไปด้วยเพลิงโทสะ ในชั่วขณะนั้นนางอยากจะพุ่งไปยังเรือนตระกูลจูเพื่อลากจูเป่าเอ๋อออกมาประจานให้คนทั้งหมู่บ้านได้รู้ถึงสิ่งที่น่ารังเกียจที่นางทำ
“จูเป่าเอ๋อ...หญิงแพศยาสกุลจูผู้นั้นข้าว่ามันไม่เคยรักอาเจ๋อเลย! มันรักแต่เงินทองของตระกูลหลี่เรา!”
สะใภ้ใหญ่เอ่ยด้วยท่าทางไม่พอใจเช่นเดียวกัน คติของตระกูลหลี่คือเมื่อยามที่สมาชิกคนใดก็ตามถูกผู้อื่นรังแก ทุกคนจะต้องช่วยกันจัดการ ความสามัคคีคือสิ่งที่พวกเขายึดมั่นมาจนถึงบัดนี้
เซี่ยชิงหลีที่ฟังมาตั้งแต่ต
